10 و قال عليه السلام خَالِطُوا النَّاسَ مُخَالَطَةً إِنْ مِتُّمْ مَعَهَا بَكَوْا عَلَيْكُمْ ، وَإِنْ عِشْتُمْ حَنُّوا إِلَيْكُمْ .
امام عليه السلام فرمود :
آنگونه با مردم معاشرت كنيد كه اگر بميريد بر مرگ شما اشك بريزند و اگر زنده بمانيد به شما عشق ورزند . « 1 »
هامش
( 1 ) . سند گفتار حكيمانه :
مرحوم صدوق پيش از سيّد رضى اين حكمت را ضمن وصيتى كه امام اميرالمؤمنين على عليه السلام به فرزندش « محمد بن حنفيه » كرده است آورده و « سبط بن جوزى » كه بعد از سيّد رضى مىزيسته آن را در كتاب تذكرهء خود با سند متصلى به « ابو حمزهء ثمالى » ذكر كرده كه نشان مىدهد آن را از جاى ديگر گرفته ، زيرا سيّد رضى اشارهاى به سند اين حديث ننموده است همچنين شيخ طوسى در كتاب امالى از امام باقر عليه السلام آن را نقل نموده و مىنويسد هنگامى كه امام امير مؤمنان عليه السلام در حال احتضار بود فرزندانش حسن و حسين و محمد بن حنفيه و فرزندان خردسال خود را نيز دعوت كرد و وصيتهايى به آنها كرد و در آخرش جملهاى فرمود كه شباهت با حكمت مورد بحث دارد و از آن نيز استفاده مىشود كه شيخ طوسى آن را از منبع ديگرى به دست آورده است . ( مصادر نهجالبلاغه ، ج 4 ، ص 12 ) .