ولى از بعضى از روايات استفاده مىشود كه پيروان راستين آنها نيز همين گونهاند .
چنانكه در حديثى از امام باقر عليه السلام مىخوانيم فرمود :
« يا مَعْشَرَ الشّيعَةِ - شِيعَةِ آلِ مُحَمَّدٍ - كُونُوا النُّمْرُقَةُ الْوُسْطى يَرْجَعُ إلَيْكُمُ الْغالى وَ يَلْحَقُ بِكُمُ التَّالى ؛
اى جميعت شيعه شما هم جايگاه حد وسط و معتدل باشيد كه غلو كننده به سوى شما باز گردد و عقبمانده به شما ملحق شود » در اين هنگام مردى عرض كرد :
فدايت شوم ، منظور از غالى چيست ؟ فرمود :
« قَوْمٌ يَقُولُونَ فينا ما لا نَقُولُه فى أنْفُسُنا فَلَيْسَ أولئكَ مِنّا وَ لَسْنا مِنْهُمْ ؛
گروهى هستند كه دربارهء ما مطالبى مىگويند كه ما دربارهء خود نمىگوييم ( آنها راه غلو و افراط را مىپويند ) آنها از ما نيستند و ما از آنها نيستيم » . سپس امام عليه السلام رو به مردم كرد و فرمود :
« وَاللَّه ما مَعَنا مِنَ اللَّهِ بَرائَةٌ وَلا بَيْنَنا وَبَيْنَ اللَّهِ قِرابَةٌ وَلا لَنا عَلَى اللَّهِ حُجَّةٌ وَلا نَتَقَرَّبُ إلَى اللَّهِ إلَّا بِالطَّاعَةِ ؛
به خدا سوگند ما برات آزادى ( از آتش دوزخ براى كسى ) نداريم و ميان ما و خداوند خويشاوندى نيست و حجت خاصى در برابر او نداريم و جز از طريق اطاعت به او تقرب نمىجوييم » . سپس افزود :
« فَمَنْ كانَ مِنْكُمْ مُطيعاً لِلَّهِ تَنْفَعُهُ وِلايَتَنا وَ مَنْ كانَ مِنْكُم عاصِياً لِلَّهِ لَنْ تَنْفَعَهُ وَلايَتَنا وَيَحْكُمْ لا تَغْتَرُّوا وَيَحْكُمْ لا تَغْتَرُّوا ؛
هر كس از شما مطيع خدا باشد ولايت ما براى او سودبخش است و هر كس از شما معصيت خدا كند ولايت ما به او سودى نمىبخشد . واى بر شما ( به ولايت ما ) مغرور نشويد ، واى بر شما مغرور نشويد » . « 1 »
* * *
هامش
( 1 ) . كافى ، ج 2 ، ص 75 ، ح 6 .