تعبير به قرآن را لباس زيرين و دعا را لباس رويين قرار دادند ، كنايه از اين است كه دستورات قرآن در درون دل و جان و روحشان قرار دارد و دعا ورد زبانشان است همواره به هنگام قيام و قعود و هرگونه حركت فردى و اجتماعى از خدا يارى مىطلبند و براى توفيق بيشتر دعا مىكنند و از اين طريق هرگز خدا را از ياد نمىبرند .
افزون بر اين ، بدن انسان در حال عادى بسيار آسيبپذير است و لباس ، او را از بسيارى آسيبها حفظ مىكند ، پس دعا را لباس رويين قرار دادن اشاره به اين است كه آنها در سايهء دعا ، خود را از خطرات مختلف و عذابهاى دنيا و آخرت و انحرافات اخلاقى حفظ مىكنند .
تعبير به « قَرَضُوا الدُّنْيا . . » . اشاره به پيمودن و طى كردن دنيا بر روش بسيار زاهدانهء حضرت مسيح است ( قرض هم به معناى قطع كردن و بريدن آمده و هم به معناى گذشتن و عبور كردن ) .
اشاره امام در اينجا به زندگى زاهدانهء حضرت عيسى به طور مشروحتر در خطبهء 160 آمده است كه فرمود : « و اگر بخواهى ( براى نمونهء ديگرى ) زندگى عيسى بن مريم - كه درود خدا بر او باد - را برايت بازگو مىكنم ؛ او سنگ را بالش خود قرار مىداد ، لباس خشن مىپوشيد ، غذاى ناگوار ( مانند نان خشك ) مىخورد ، نان خورش او گرسنگى ، چراغ شبهايش ماه ، سر پناه او در زمستان مشرق و مغرب زمين بود ( صبحها در طرف غرب و عصرها در طرف شرق رو به آفتاب قرار مىگرفت ) ميوه و گل او گياهانى بود كه زمين براى چهارپايان مىروياند . نه همسرى داشت كه او را بفريبد و نه فرزندى كه ( مشكلاتش ) او را غمگين سازد ، نه مالى داشت كه او را به خود مشغول دارد و نه طمعى كه خوارش كند ؛ مركبش پاهايش بود و خادمش دستهايش ! »
( وَإِنْ شِئْتَ قُلْتُ فِي عِيسَى بْنِ مَرْيَمَ عَلَيْهِ السَّلَامُ ، فَلَقَدْ كَانَ يَتَوَسَّدُ الْحَجَرَ ، وَ يَلْبَسُ الْخَشِنَ ، وَيَأْكُلُ
پيام امام امير المومنين ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 616
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٦١٦