شرح و تفسير زاهدان در دنيا
اين كلام نورانى هنگامى از امام عليه السلام صادر شد كه « نوف بكالى مىگويد : امير مؤمنان عليه السلام را در يكى از شبها ديدم براى عبادت از بستر خود خارج شده بود .
نگاهى به ستارگان آسمان افكند سپس به من فرمود : اى نوف ! خوابى يا بيدار ؟
عرض كردم : بيدارم » ( آنگاه اين سخن نورانى كه نهايت زهد در دنيا را در عباراتى كوتاه شرح مىدهد بيان فرمود ) ؛
( وَ عَنْ نَوْفٍ الْبَكَالِيِّ قَالَ : رَأَيْتُ أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ عليه السلام ذَاتَ لَيْلَةٍ ، وَقَدْ خَرَجَ مِنْ فِرَاشِهِ ، فَنَظَرَ فِي النُّجُومِ فَقَالَ لِي : يَا نَوْفُ ، أَرَاقِدٌ أَنْتَ أَمْ رَامِقٌ ؟ فَقُلْتُ : بَلْ رَامِقٌ )
. نوف چنانچه خواهد آمد از دوستان نزديك يا خادمان امير مؤمنان بوده كه حتى شبها در خدمتش به سر مىبرده است .
« فرمود : اى نوف ! خوشا به حال زاهدان در دنيا كه راغبان در آخرتند ، همانها كه زمين را فرش و خاك آن را بستر و آبش را نوشيدنى گواراى خود قرار دادند .
قرآن را همچون لباس زيرين و دعا را همچون لباس رويين خويش ساختند سپس دنيا را بر روش مسيح سپرى كردند » ؛
( قَالَ يَا نَوْفُ طُوبى لِلزَّاهِدِينَ فِي الدُّنْيَا ، الرَّاغِبِينَ فِي الْآخِرَةِ ، أُولَئِكَ قَوْمٌ اتَّخَذُوا الْأَرْضَ بِسَاطاً ، وَتُرَابَهَا فِرَاشاً ، وَمَاءَهَا طِيباً ، وَالْقُرْآنَ شِعَاراً ، وَالدُّعَاءَ دِثَاراً ، ثُمَّ قَرَضُوا الدُّنْيَا قَرْضاً عَلى مِنْهَاجِ الْمَسِيحِ )
. تعبير زمين را فرش و خاك را بستر و . . . كنايه از ساده زيستن در حد اعلى است .