است » ؛
( وَالْبَشَاشَةُ حِبَالَةُ الْمَوَدَّةِ )
. بدون شك افراد خوشرو و خوشبرخورد كه با چهرهء گشاده و لبهاى پرتبسم با ديگران برخورد مىكنند ، دوستان زيادى خواهند داشت و به عكس ، افرادى كه با قيافهء در هم كشيده و عبوس و خشمآلود با ديگران روبهرو مىشوند مردم از آنها متنفر مىگردند .
از آنجا كه جلب محبت باعث اتحاد صفوف و وحدت كلمه مىشود ، در روايات اسلامى ثوابهاى زيادى براى خوشرويى و بشاشت نقل شده است ؛ از جمله در حديثى از امير مؤمنان على عليه السلام در بحارالانوار مىخوانيم كه فرمود :
« إِذَا لَقِيتُمْ إِخْوَانَكُمْ فَتَصَافَحُوا وَأَظْهِرُوا لَهُمُ الْبَشَاشَةَ وَالْبِشْرَ تَفَرَّقُوا وَمَا عَلَيْكُمْ مِنَ الْأَوْزَارِ قَدْ ذَهَبَ ؛
هنگامى كه برادران دينىخود را ملاقات مىكنيد با هم مصافحه كنيد و بشاشت و مسرت را در برابر آنها اظهار كنيد و در نتيجه هنگامى كه از هم جدا مىشويد گناهان شما بخشوده خواهد شد » . « 1 »
در روايت معروفى از پيامبر صلى الله عليه و آله آمده است كه فرمود :
« يَا بَنِي عَبْدِالْمُطَّلِبِ إِنَّكُمْ لَنْ تَسَعُوا النَّاسَ بِأَمْوَالِكُمْ فَالْقَوْهُمْ بِطَلَاقَةِ الْوَجْهِ وَحُسْنِ الْبِشْرِ ؛
شما نمىتوانيد همهء مردم را با اموال خود راضى كنيد ( چرا كه نيازها بسيار زياد و اموال كم است ) بنابراين آنها را با چهرهء گشاده و خوشرويى ملاقات كنيد ( كه سرمايهاى فنا ناپذير و مايهء خوشنودى مردم است ) » . « 2 »
تعبير به « حبالة » ( دام ) اشاره به اين است كه حتى افرادى كه از انسان گريزانند با اظهار محبت و خوشرويى به سوى وى مىآيند و كينهها از سينهها شسته مىشود .
در بعضى از كلمات حكما آمده است كه سه چيز است كه محبت را در دل
هامش
( 1 ) . بحارالانوار ، ج 73 ، ص 20 ، ح 3 .
( 2 ) . كافى ، ج 2 ، ص 103 ، ح 1 .