تخطي إلى المحتوى الرئيسي

پيام امام امير المومنين ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 608

مساهمون:

ص٦٠٨
ووصله‌دار بود و همين امر موجب شگفتى بينندگان گشت تا آنجا كه به حضرت ايراد گرفتند ؛ ولى امام عليه السلام پاسخى فرمود كه درس بزرگى براى همگان بود ، فرمود : هنگامى كه اين لباس را مىپوشم سه فايدهء مهم دارد : نخست اين‌كه قلب و روح من در برابر آن خضوع مىكند و تكبر و خودبرتربينى كه سرچشمهء گناهان بزرگ است از من دور مىشود و ديگر اين‌كه نفس سركش به سبب آن رام مىشود و وسوسه‌هاى آن كه انسان را به راه‌هاى شيطانى مىكشاند فرو نشيند . و سوم اين‌كه مؤمنان به آن اقتدا مىكنند و از زندگانى پر زرق و برق و تجملاتى كه انسان را از خدا غافل مىسازد دور مىشوند . هيچ كس از پوشيدن لباس‌هاى ساده و داشتن وسايل زندگى ساده احساس حقارت نمىكند . آن‌گاه امام عليه السلام در ادامهء اين سخن به اصلى كلى دربارهء دنيا و آخرت اشاره مىكند كه انتخاب نوع لباس گوشه‌اى از گوشه‌هاى آن است ، مىفرمايد : « دنيا و آخرت دو دشمن متفاوت و دو راه مختلف‌اند ، لذا كسى كه دنيا را دوست بدارد و به آن عشق بورزد آخرت را دشمن مىدارد و با آن عداوت دارد » ؛ ( إِنَّ الدُّنْيَا وَالْآخِرَةَ عَدُوَّانِ مُتَفَاوِتَانِ ، وَسَبِيلَانِ مُخْتَلِفَانِ ، فَمَنْ أَحَبَّ الدُّنْيَا وَ تَوَلَّاهَا أَبْغَضَ الْآخِرَةَ وَعَادَاهَا ) . منظور از دنيا در اينجا يكى از سه چيز و يا هر سه چيز است : نخست اين‌كه منظور دنيايى است كه از طريق حرام و اموال نامشروع و مقامات غاصبانه به دست آيد كه مسير آن از مسير آخرت قطعاً جداست . ديگر اين‌كه منظور دنيايى است كه هدف باشد نه وسيله براى آخرت ، زيرا اگر دنيا هدف اصلى انسان شد ، آخرت به فراموشى سپرده مىشود و ديگر هدف نهايى نخواهد بود ؛ اما اگر به دنيا به گونهء مزرعه يا پل و گذرگاه و خلاصه وسيله‌اى براى رسيدن به آخرت نگاه شود نه تنها دشمنى با آن ندارد ، بلكه به