شرح و تفسير دانش گمشدهء مؤمن است
آنچه در اين كلام گهربار آمده است شبيه چيزى است كه در كلام قبل آمد ؛ اما به تعبير و به شكل ديگر .
امام عليه السلام براى اينكه نامحدود بودن منبع علم را روشن سازد تشبيه زيبايى كرده مىفرمايد : « علم و دانش گمشدهء مؤمن است ، بنابراين دانش را بگير ، هرچند از اهل نفاق باشد » ؛
( الْحِكْمَةُ ضَالَّةُ الْمُؤْمِنِ ، فَخُذِ الْحِكْمَةَ وَلَوْ مِنْ أَهْلِ النِّفَاقِ )
. روشن است هرگاه انسان گمشدهء پرارزشى داشته باشد دائماً به دنبال آن مىگردد و آن را نزد هركس ببيند از او مىگيرد ؛ خواه آن شخص مؤمن باشد يا كافر ، منافق باشد يا مشرك ، نيكوكار باشد يا بدكار . اين سخن در واقع نشان مىدهد كه صاحبان اصلى علم ودانش افراد باايمان اند و منافقان و فاسدان غاصبانه از آن استفاده مىكنند و چه بسا آن را وسيلهاى براى رسيدن به اهداف سوء خود قرار مىدهند ، بنابراين ، صاحب حقيقى آن كه مؤمنان اند هر جا كه آن را بيابند به آن سزاوارترند .
شبيه چيزى كه به صورت گستردهتر در قرآن مجيد آمده است ؛ در سورهء « اعراف » ، آيهء 32 مىخوانيم : « « قُلْ مَنْ حَرَّمَ زينَةَ اللَّهِ الَّتي أَخْرَجَ لِعِبادِهِ وَالطَّيِّباتِ مِنَ الرِّزْقِ قُلْ هِيَ لِلَّذينَ آمَنُوا فِي الْحَياةِ الدُّنْيا خالِصَةً يَوْمَ الْقِيامَةِ كَذلِكَ نُفَصِّلُ الْآياتِ