شرح و تفسير مدارا كردن با بيمارى
امام عليه السلام در اين گفتار حكمتآميز خود به يك اصل مهم بهداشتى و درمانى اشاره مىكند مىفرمايد : « با بيمارىات بساز مادامى كه با تو همراهى مىكند » ؛
( امْشِ بِدَائِكَ مَا مَشَى بِكَ )
. اشاره به اينكه تا زمانى كه بيمارى فشار شديد نياورده بگذار بدنت بدون نياز طبيبان و دارو آن را دفع كند .
اين مسئله شايد در آن روز كه امام اين را مىفرمود روشن نبود ؛ اما امروز روشن است كه بدن خود داراى نيروى دفاعى است و هرگاه بيمارى با استفاده از قدرت دفاعى بدن از بين برود هم زيانهاى دارو و درمان را ندارد و هم بدن را تقويت كرده و براى آينده بيمه مىكند . البته هرگاه نيروى دفاعى بدن عاجز بماند بايد با استفاده از طبيب و دارو به كمك او شتافت تا بيمارى را دفع كند .
اضافه بر اين بسيارى از بيمارىها دورانى دارد كه با پايان دورانش خود به خود دفع مىشود . از اين گذشته انسان وقتى در مقابل بيمارى تسليم مىشود و با مختصر ناراحتى در بستر مىخوابد به خودش تلقين بيمارى مىكند ، تلقين خود اثر تخريبى دارد . به عكس اگر برخيزد و كار روزانهء خود را ادامه دهد عملا تلقين سلامت كرده و در روح او بسيار مؤثر است .
اين نكته امروز بر همه روشن است كه هر دارو هرچند اثر درمانى داشته