شرح و تفسير از مهلت الهى بترس
امام عليه السلام در اين سخن حكمتآميزش به گنهكاران مغرور هشدار مىدهد و مىفرمايد : « اى فرزند آدم ! هنگامى كه مىبينى پروردگارت نعمتهايش را پى در پى بر تو مىفرستد در حالى كه تو معصيت او را مىكنى از او بترس ( مبادا مجازات سنگينش در انتظار تو باشد ) » ؛
( يَا بْنَ آدَمَ ، إِذَا رَأَيْتَ رَبَّكَ سُبْحَانَهُ يُتَابِعُ عَلَيْكَ نِعَمَهُ وَأَنْتَ تَعْصِيهِ فَاحْذَرْهُ )
. گنهكاران سه دستهاند : گروهى آلودگى كمى دارند و يا اعمال نيك بسيار توأم با صفاى دل . خداوند اين گروه را در همين جهان گرفتار مجازاتهايى مىكند تا پاك شوند و پاك از جهان بروند .
گروه ديگرى گناهان سنگينتر و مجازات بيشترى دارند كه خداوند به آنها فرمان توبه داده و اگر توبه نكنند در آخرت گرفتارند .
گروه سومى هستند كه طغيان و سركشى را به حد اعلى رساندهاند خداوند آنها را در همين دنيا گرفتار عذاب استدراج مىكند . منظور از عذاب استدراجى اين است كه لطف و رحمت خود را از آنها مىگيرد و توفيق را از آنها سلب مىكند ، ميدان را براى آنها باز مىگذارد ، بلكه هر روز نعمت بيشترى به آنها مىدهد تا پشت آنها از بار گناه سنگين گردد . ناگهان مجازات سنگين و دردناكى به سراغشان مىآيد و آنها را در هم مىكوبد و به يقين مجازات در اين حالت كه