تخطي إلى المحتوى الرئيسي

پيام امام امير المومنين ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 107

مساهمون:

ص١٠٧

شرح و تفسير نتيجهء بىمِهرى بستگان

امام عليه السلام در اين جمله به كسانى كه بستگان نزديكش نسبت به او بىمهرى مىكنند و رهايش مىسازند دلدارى و اميدوارى مىدهد كه نبايد از اين جريان مايوس گردند ؛ خداوند راه ديگرى به روى او مىگشايد و مىفرمايد : « كسى كه نزديكانش او را رها سازند آنها كه دورند براى ( حمايت از او و يارىاش ) آماده مىشوند » ؛ ( مَنْ ضَيَّعَهُ الْأَقْرَبُ أُتِيحَ لَهُ الْأَبْعَدُ ) . در واقع اين حكمت و رحمت الهى است كه انسان‌ها به وسيلهء بستگان و دوستان نزديك حمايت شوند ؛ ولى اگر آنها به وظيفهء خود عمل نكردند و به صلهء رحم و مسئوليت‌هاى دوستى پشت‌پا زدند اين مسئوليت را بر عهدهء ديگران مىگذارد تا بنده‌اش در ميان توفان حوادث تنها نماند . مثلا پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله طائفهء قريش كه نزديك‌ترين نزديكان او بودند نه تنها حمايتش نكردند بلكه به دشمنى او برخاستند ؛ اما خداوند دورافتاده‌ترين قبائل را از قبيلهء قريش يعنى اوس و خزرج را به حمايت او برانگيخت كه از جان و دل او را حمايت كردند و آئين او را پيش بردند و جالب اين‌كه اوس و خزرج با هم عداوت و دشمنى ديرينه‌اى داشتند ولى در حمايت از پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله متحد و متفق بودند و امثال اين موضوع در طول تاريخ بسيار ديده شده است . در حديث پرمعنايى از امام صادق عليه السلام مىخوانيم كه براى دلدارى و تسلى