انسان در آغاز زوالش هوشيار باشد و به شكر قلبى و زبانى و عملى بپردازد مانع بازگشت و زوال تدريجى آن مىشود .
اين سخن در اصل برگرفته از قرآن مجيد است كه مىفرمايد : « « وَ إِذْ تَأَذَّنَ رَبُّكُمْ لَئِنْ شَكَرْتُمْ لَأَزيدَنَّكُمْ وَلَئِنْ كَفَرْتُمْ إِنَّ عَذابي لَشَديدٌ » ؛ به خاطر بياوريد زمانى كه پروردگارتان اعلام داشت اگر شكرگزارى كنيد ( نعمتخويش را ) بر شما خواهم افزود و اگر ناسپاسى مجازاتم شديد است » . « 1 »
قرآن مجيد سرگذشت بسيار عبرتآموزى از قوم سبأ نقل مىكند كه خداوند نعمت بسيار وافرى به آنها داد و فرمود : « « كُلُوا مِنْ رِزْقِ رَبِّكُمْ وَاشْكُرُوا لَهُ بَلْدَةٌ طَيِّبَةٌ وَرَبٌّ غَفُورٌ » ؛ ازروزى پروردگارتان بخوريد و شكر او را به جا آوريد ؛ شهرى پاك و پاكيزه در اختيار شماست و پروردگارى آمرزنده » . « 2 » ولى آنها به كفران پرداختند و سد عظيمى كه سبب آبادى كشور آنها شده بود بر اثر سيلاب و عوامل ديگر در هم شكست و تمام آبادى و باغها و مزارع ويران شد بهگونهاى كه نتوانستند در آنجا بمانند و ناچار در اطراف متفرق شدند .
قرآن در اينجا مىافزايد : « « ذلِكَ جَزَيْناهُمْ بِما كَفَرُوا وَهَلْ نُجازي إِلَّا الْكَفُورَ » ؛ اين كيفر را بر اثر كفرانشان به آنها داديم و آيا جز كفران كننده را كيفر مىدهيم » . « 3 »
روايات فراوانى دربارهء اهميت شكر از پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله و امامان معصوم عليهم السلام به دست ما رسيده كه اهميت اين فضيلت انسانى را آشكار مىسازد .
امام صادق عليه السلام مىفرمايد :
« إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ أَنْعَمَ عَلَى قَوْمٍ بِالْمَوَاهِبِ فَلَمْ يَشْكُرُوا فَصَارَتْ عَلَيْهِمْ وَبَالًا وَابْتَلَى قَوْماً بِالْمَصَائِبِ فَصَبَرُوا فَصَارَتْ عَلَيْهِمْ نِعْمَةً ؛
خداوند متعال به گروهى از مردم نعمت داد ، اما آنها شكرش را به جا
هامش
( 1 ) . ابراهيم ، آيهء 7 .
( 2 ) . سبأ ، آيهء 15 .
( 3 ) . سبأ ، آيهء 17 .