صفت اساسى پيش از ديگر صفات بها مىدهد : صبر و پرهيزگارى . صبر براى ديدن آينده و پايدارى بر مشكلات حاضر . و تقوى براى تربيت شخصيت .
/ 417
قالَ مُوسى لِقَوْمِهِ اسْتَعِينُوا بِاللَّهِ وَ اصْبِرُوا إِنَّ الْأَرْضَ لِلَّهِ يُورِثُها مَنْ يَشاءُ مِنْ عِبادِهِ وَ الْعاقِبَةُ لِلْمُتَّقِينَ
- موسى به قومش گفت : از خدا مدد جوييد و صبر پيشه سازيد كه اين زمين از آن خداست و به هر كس از بندگان كه بخواهد آن را به ميراث مىدهد و سرانجام نيك از آن پرهيزگاران است . » شناخت اين حقيقت اين است كه قدرتهاى حاكمه ، ابدى نيستند ، بلكه نتيجهء عوامل و معادلات سياسى و اجتماعى هستند و اگر آن معادلات و عوامل تغيير كنند قدرت حاكمه هم سقوط مىكند و به جاى آن قدرتى مىآيد با نيروى بيشتر و كفايت افزونتر و اين همان حكومت پرهيزگاران است .
[ 129 ] اما قوم موسى پيمانه و صبرشان پر شد و نزديك بود كه نوميدى بر دلهايشان چيره شود زيرا مىگفتند :
قالُوا أُوذِينا مِنْ قَبْلِ أَنْ تَأْتِيَنا وَ مِنْ بَعْدِ ما جِئْتَنا
- پيش از آن كه تو بيايى در رنج بوديم و پس از آن كه آمدى باز در رنجيم . » ولى هنگامى كه مردمى قدرت تحمل خود را در برابر سختيها از دست بدهد و هنگامى كه به درگاه خدا تضرع كند و پرتو اميد به رهايى در دلش ندرخشد و احساس كند كه ديگر كارى از وسايل معمولى براى او ساخته نيست ، بلكه بايد از طريق ايمان به خدا و ايمان به رسالت رسولان او به پيروزى رسد ، در اين هنگام رحمت خداوندى بر او نازل مىشود از اين روست كه :
قالَ عَسى رَبُّكُمْ أَنْ يُهْلِكَ عَدُوَّكُمْ وَ يَسْتَخْلِفَكُمْ فِي الْأَرْضِ فَيَنْظُرَ كَيْفَ تَعْمَلُونَ
- موسى گفت : اميد است كه پروردگارتان دشمنتان را هلاك كند و شما را در روى زمين جانشين او گرداند ، آن گاه بنگرد كه چه مىكنيد . » پيروزى به منظور ، يك نوع امتحان است و بر ملتهاست كه در باب پيروزيهاى كم ارزشى كه هدفش برترى قبيلگى و يا استكبار گروهى به جاى ديگر