خدا آنان را به طوفان گرفتار كرد و ملخ و شپش و قورباغه و خون به امر پروردگار سبحان پديدار شد باز هم سر فرود نياوردند ، زيرا مردمى بودند به فكر و عمل فاسد .
/ 421 رسمشان اين بود كه چون عذابى آشكار مىشد نزد موسى مىآمدند و تعهّد مىكردند كه هر گاه عذاب را از آنان دور سازد به او ايمان بياورند ولى پس از چندى باز هم به اعمال و عقايد پيشين خود روى مىآوردند . تا آن گاه كه كارشان در تكذيب رسول و غفلتشان از آيات حق تعالى به جايى رسيد كه به امر خدا دريا آنان را در خود غرقه ساخت .
شرح آيات :
غرور سبب كفر است
[ 130 ] آنچه آدمى را به كفر و تكذيب آيات خدا وامىدارد استكبار و غرور اوست و هر چه تمدن و مدنيّت و توانگرى بشر بيش باشد ، غرورش بزرگتر است .
براى آنكه خداوند غرور انسان را بشكند و پردهء پندار از مقابل ديدگانشان بردارد تا حقيقت را بنگرند ، پيامبران خود را به سويشان فرستاده است تا اين پيامبران هشدارشان دهند و آنان را از عذاب خدا بترساند و با تمام توان خود ، در برانگيختن فطرت و تنوير قلوبشان و بيدار ساختن ايشان از خواب غفلت ، سعى كند . ولى اگر با اين همه لطف و احسان ، باز هم بر همان طريق ضلالت رهسپر شدند پروردگار عالميان هم براى هدايتشان راهى ديگر پيش پايشان مىگذارد ، يعنى خود و اموالشان را به بعضى بلاهاى همه گير دچار مىسازد و اگر باز هم پند نگرفتند به عذاب شديدشان گرفتار مىسازد . از اين رو خداوند از آل فرعون چنين خبر مىدهد :
وَ لَقَدْ أَخَذْنا آلَ فِرْعَوْنَ بِالسِّنِينَ / 422 وَ نَقْصٍ مِنَ الثَّمَراتِ
- قوم فرعون را به قحط و نقصان محصول مبتلى كرديم . » اينان پيش از اين به رودخانههاى خود و به نيل كه همه خيرات سرزمينشان از آن بود مىباليدند . باران مراتعشان را سرسبز كرده بود و آب نيل بستانهايشان را پر