ثالثا : خداوند بشر را عذاب نمىكند تا براى او رسولان فرستد و رسولان او را هشدار دهند و فرصتهايى پديد آورند تا پرهيزگارى پيشه كند و خود را از عذاب دور دارد و به رحمت و آسايش و زندگى سعادتمندانه برساند .
أَ وَ عَجِبْتُمْ
- آيا در شگفت هستيد ؟ » وقتى كه چيزى را سنن زندگى و فطرت بشرى ايجاب كند ديگر چه تعجبى !
أَنْ جاءَكُمْ ذِكْرٌ مِنْ رَبِّكُمْ عَلى رَجُلٍ مِنْكُمْ لِيُنْذِرَكُمْ وَ لِتَتَّقُوا وَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ
- از اين كه بر مردى از خودتان از جانب پروردگارتان وحى نازل شده است تا شما را بترساند و پرهيزگارى كنيد و كارى كند كه مورد رحمت قرار گيريد . » [ 64 ] ولى با اين همه قوم نوح رسالت او را تكذيب كردند . و عاقبت مؤمنان رستگار شدند ، خداوند آنان را برهانيد و كافران را هلاك نمود ، زيرا ايشان از نعمت بصيرت خويش بهره نجسته بودند .
فَكَذَّبُوهُ فَأَنْجَيْناهُ وَ الَّذِينَ مَعَهُ فِي الْفُلْكِ وَ أَغْرَقْنَا الَّذِينَ كَذَّبُوا بِآياتِنا إِنَّهُمْ كانُوا قَوْماً عَمِينَ
- پس تكذيبش كردند و ما او و كسانى را كه با او در كشتى بودند رهانيديم و آنان را كه آيات ما را دروغ مىانگاشتند غرقه ساختيم كه مردمى بىبصيرت بودند . » بدين گونه ذات احديت به عنوان مربى در اين داستان متجلى مىشود . خدا بر مردم رحمت مىآورد و بر آنان رسولان مىفرستد تا نواقص و نقائص آنان را رفع كند ولى هم چنان كه زمين بد به باران رحمت خداوندى پاسخ نمىگويد اينان هم به رحمت پروردگار يعنى رسولان او پاسخ ندادند .
/ 348
[ سوره الأعراف ( 7 ) : آيات 65 تا 72 ]
وَ إِلى عادٍ أَخاهُمْ هُوداً قالَ يا قَوْمِ اعْبُدُوا اللَّهَ ما لَكُمْ مِنْ إِلهٍ غَيْرُهُ أَ فَلا تَتَّقُونَ