وَأَوْفُوا الْكَيْلَ وَ الْمِيزانَ بِالْقِسْطِ لا نُكَلِّفُ نَفْساً إِلاَّ وُسْعَها وَ إِذا قُلْتُمْ فَاعْدِلُوا وَ لَوْ كانَ ذا قُرْبى وَ بِعَهْدِ اللَّهِ أَوْفُوا ذلِكُمْ وَصَّاكُمْ بِهِ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ ( 152 ) وَ أَنَّ هذا صِراطِي مُسْتَقِيماً فَاتَّبِعُوهُ وَ لا تَتَّبِعُوا السُّبُلَ فَتَفَرَّقَ بِكُمْ عَنْ سَبِيلِهِ ذلِكُمْ وَصَّاكُمْ بِهِ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ ( 153 )
معناى واژهها
152 [ أشدّه ] جمع شدّ و شدّ به قوّت و استحكام دوران جوانى گفته مىشود كه با بلوغ و رشد حاصل مىآيد .
/ 235
توحيد ، زندگى اجتماعى را بدين گونه نظم مىدهد
رهنمودهايى از آيات :
پس از آن كه در باب منطق شرك كه مردم را به منازعه و تناقض سوق مىدهد و باطل ساختن آثار اين منطق را سخن گفت اينك ما را هشدار مىدهد كه نگذاريم اين منطق اقتصاديات جامعه را تحت تأثير قرار دهد ، بدين گونه كه هر گروه را آهنگ ستم به گروه ديگر باشد . خداوند براى برآوردن اين منظور تجاوز به اموال ديگران را حرام نمود و از خوردن مال ضعفاء چون يتيمان يا خوردن مال مردم به طريق غش يا كم فروشى منع كرده است . درست است كه شخص در حين