ايمان چهار است :
الف : راهنمايى به راه راست ، همان راهى كه راهرو را به خداى سبحان مىرساند ، يعنى آزادى كامل و عدالت همه جانبه و رستگارى .
وَ هذا صِراطُ رَبِّكَ مُسْتَقِيماً
- اين است راه راست پروردگارت . » ب : هواهاى زودگذر نفسانى او را از راه به جانب چپ يا راست منحرف ننمايد زيرا مؤمن را دلى گشاده است ، پديدههاى آنى و حوادث زوال پذير او را نمىفريبد او هم چنان بر راه و رسم قويم خويش باقى است .
قَدْ فَصَّلْنَا الْآياتِ لِقَوْمٍ يَذَّكَّرُونَ
- آيات را براى مردمى كه پند مىگيرند به تفصيل بيان كردهايم . » پس حقايق را مىشناسند و از ياد نمىبرند . اما كسانى پند نمىگيرند كه از آيات خداوندى سود نمىبرند زيرا ميان آيات و حقايقى كه بر آنها دلالت مىكنند ربط نمىدهند .
خانهء آرامش :
[ 127 ] ج : و پس از استقامت و نيز به سبب آن مؤمنان به سلامت و امن مىرسند چه در دنيا و چه در آخرت .
لَهُمْ دارُ السَّلامِ عِنْدَ رَبِّهِمْ
- براى آنها در نزد پروردگارشان خانهء آرامش است . » / 187 زيرا آنچه سلامت و آرامش بشر را تهديد مىكند زياده روى در شهوات است اما اعتدال طريق امن است . زيرا عدالت در اجتماع برترين وسيلهء امن است و اعتدال در خوردن و آشاميدن راه ديگر سلامت و آرامش است .
د : اما مهمترين فايدهء ايمان قرار گرفتن در زير بيرق توحيد و متنعم شدن به عبادت خداوند و دوستى اوست .
وَ هُوَ وَلِيُّهُمْ بِما كانُوا يَعْمَلُونَ
- و به پاداش كارهايى كه مىكنند خدا دوستدار آنهاست . »