همان كشيدن نقشههاى شوم براى گمراه ساختن مردم است . تا مگر گمراهى مردم سبب شود كه خود به اهداف خود برسند در اجتماعات همواره شبكهءاى از مجرمان وجود دارد كه تحت رهبرى واحدى بر ضد مصالح مردم فعاليت مىكنند . اين شبكه كه در واقع سلطه طاغوتى است از افرادى تشكيل شده كه شيطان اعمال ناپسندشان را در نظرشان بياراسته است و در رأس آنها سركردهء مجرمان قرار دارد .
وَ كَذلِكَ
- و بدين سان . » شايد اشاره باشد به آخر آيهء پيشين يا به همهء آن آيه . يعنى در آنجا جماعتى هستند كه نابينايى معنوى را به رهشناسى و هدايت ترجيح مىدهند . اينان در هر شهر و ديارى سازمان مجرمان را تشكيل مىدهند .
جَعَلْنا فِي كُلِّ قَرْيَةٍ أَكابِرَ مُجْرِمِيها لِيَمْكُرُوا فِيها
- در هر قريهاى مجرمانشان را بزرگانشان قرار داديم تا در آنجا مكر كنند . » رهبرى اين سازمان مكّار با كسى است كه جرائمش بيشتر باشد . زيرا اينان ارزشهاى افراد را بر حسب ميزان جرائمشان مىسنجند . هدف اين سازمان توطئه چينى عليه تودههاى مردم است .
وَ ما يَمْكُرُونَ إِلَّا بِأَنْفُسِهِمْ وَ ما يَشْعُرُونَ
- ولى نمىدانند كه جز با خود مكر نمىورزند . » سلطهء طاغوتى چون بر ضد ملتى آشكار شود بسا شود كه آن ملت عليه طاغوت سر به شورش بردارد و بدان پايان دهد . در اين حال طاغوت به كيفر خود يعنى خوارى و عذاب دردناك خواهد رسيد . اما گاه مردم كوتاه مىآيند و آن سان كه بايد بر پاى نمىخيزند / 184 در اين حال چون عذاب در رسد مردم و طاغوت را هر دو ، درهم مىكوبد . بنا بر اين عاقبت مكر به مكر كننده باز مىگردد ، خواه تنها و خواه با ديگران .
اين آيه طبيعت سلطهء طاغوتى را رسوا مىكند و بيان مىدارد كه آن چيزى جز تجمع مجرمان نيست و نيروى آن در توطئه چينىهاى آن نهفته است و زمام رهبرى آن به دست مجرم بزرگتر . اگر مردم بتوانند طبيعت سلطهء طاغوتى را بشناسند از زير