الدُّنْيا كَظِلِّكَ إنْ وَقَفْتَ وَقَفَ وَإنْ طَلَبْتَهُ بَعُدَ »
. « 1 »
6 . دنياى فريبندهء فريبكار همچون زن زيبايى است كه هر روز شوهرى برمىگزيند و هر شب او را به قتل مىرساند :
« الا وَإنَّ الدُّنْيا دارُ غَرَّارَةٍ خَدَّاعَةٍ تَقْتُلُ في كُلِّ يَومٍ بَعْلًا وَتَقْتُلُ في كُلِّ لَيْلَةٍ أهْلًا »
. « 2 »
7 . دنيا همچون مركب سريع السيرى است كه اهلش بر آن سوار شده آنها را با خود مىبرد در حالى كه در خوابند :
( أَهْلُ الدُّنْيَا كَرَكْبٍ يُسَارُ بِهِمْ وَهُمْ نِيَامٌ )
. « 3 »
8 . دنيا همچون لباسى است كه از اوّل تا به آخر آن شكافته شده فقط نخى از آن باقى مانده كه هر زمان احتمال دارد آن نخ پاره شود و لباس فرو افتد :
« هذِهِ الدُّنْيا مِثْلُ ثَوْبٍ شُقَّ مِنْ أَوَّلِهِ إلى آخِرِهِ فَيَبْقي مُتَعَلِّقاً بِخَيْطٍ في آخِرِهِ يُوشَكُ ذلِكَ الْخَيْطُ أنْ يَنْقَطِعَ »
. « 4 »
9 . دنيا همچون آب شور دريا است كه هر قدر انسان از آن بيشتر بنوشد عطشش فزونتر مىشود و سرانجام او را خواهد كشت :
« مَثَلُ الدُّنْيَا مَثَلُ مَاءِ الْبَحْرِ كُلَّمَا شَرِبَ مِنْهُ الْعَطْشَانُ ازْدَادَ عَطَشاً حَتَّى يَقْتُلَهُ »
. « 5 »
10 . دنيا همچون پل و گذرگاهى است كه بايد از آن عبور كرد نه اينكه ايستاد و به تعمير آن پرداخت :
« قَالَ الْمَسِيحُ لِلْحَوَارِيِّينَ إِنَّمَا الدُّنْيَا قَنْطَرَةٌ فَاعْبُرُوهَا وَلَا تَعْمُرُوهَا »
. « 6 »
11 . عمر دنيا در برابر آخرت به قدرى كوتاه است كه همانند اين است كه انگشت در دريايى فرو كنى و بعد بيرون آورى آنچه بر انگشت مىماند در برابر آن دريا چقدر است ؟ !
« قال رسول اللَّه : مَا الدُّنْيَا فِي الآْخِرَةِ إِلَّا مِثْلُ مَا يَجْعَلُ أَحَدُكُمْ
هامش
( 1 ) . غررالحكم ، ص 130 ، شمارهء 2214
( 2 ) . نهج السعادة ، ج 3 ، ص 174
( 3 ) . نهجالبلاغه ، كلمات قصار ، 64
( 4 ) . مجموعهء ورام ، ج 1 ص 148
( 5 ) . بحارالانوار ، ج 1 ، ص 152
( 6 ) . همان مدرك ، ج 14 ، ص 319 ، ح 20