يكى از شعراى فارسى زبان دو شعر بالا را به اين صورت سروده است :
الا اى آنكه مىپرسى ز حالم * صبورم من به سختىهاى عالم
نخواهم غم ببينى در رخ من * كه گردد دوست غمگين ، شاد دشمن
در اينكه اين شعر از كيست اختلاف نظر است ؛ ابن ابى الحديد در شرح خود مىگويد آن را به عباس بن مرداس سلمى نسبت دادهاند ؛ ولى اظهار مىدارد كه من آن را در ديوان او نديدم .
مرحوم تسترى در شرح نهجالبلاغهء خود مىگويد : اين دو بيت از صخر عمرو سلمى است و جريان چنين بود كه بعضى از دشمنانش با نيزه به پهلوى او زدند .
او يك سال در بستر خوابيده بود و محل زخم عفونت كرده بود و به صورت لختهء بزرگى روى زخم آشكار شده بود آن را با كاردى بريدند شايد بهبودى يابد .
شنيد خواهرش دربارهء صبر او سخن مىگويد او در پاسخ خواهرش اين دو بيت و اشعار ديگرى را سرود . « 1 »
* * *
هامش
( 1 ) . شرح نهجالبلاغهء علّامه تسترى ، ج 7 ، ص 502 .