تخطي إلى المحتوى الرئيسي

پيام امام امير المومنين ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 47

مساهمون:

ص٤٧
أَمَّا بَعْدُ ، فَإِنَّ مِصْرَ قَدِ افْتُتِحَتْ ، وَمُحَمَّدُ بْنُ أَبِيبَكْرٍ - رَحِمَهُ اللَّهُ - قَدِ اسْتُشْهِدَ ، فَعِنْدَ اللَّهِ نَحْتَسِبُهُ وَلَداً نَاصِحاً ، وَعَامِلًا كَادِحاً ، وَسَيْفاً قَاطِعاً ، وَرُكْناً دَافِعاً . وَقَدْ كُنْتُ حَثَثْتُ النَّاسَ عَلَى لَحَاقِهِ ، وَأَمَرْتُهُمْ بِغِيَاثِهِ قَبْلَ الْوَقْعَةِ ، وَدَعَوْتُهُمْ سِرّاً جَهْراً ، وَعَوْداً وَبَدْءاً ، فَمِنْهُمُ الْآتِي كَارِهاً ، وَمِنْهُمُ الْمُعْتَلُّ كَاذِباً ، وَمِنْهُمُ الْقَاعِدُ خَاذِلًا . أَسْأَلُ اللَّهَ تَعَالَى أَنْ يَجْعَلَ لِي مِنْهُمْ فَرَجاً عَاجِلًا ؛ فَوَ اللَّهِ لَوْ لَاطَمَعِي عِنْدَ لِقَائِي عَدُوِّي فِي الشَّهَادَةِ ، وَتَوْطِينِي نَفْسِي عَلَى الْمَنِيَّةِ ، لَأَحْبَبْتُ أَلَّا أَلْقَى مَعَ هَؤُلَاءِ يَوْماً وَاحِداً ، وَلَا أَلْتَقِيَ بِهِمْ أَبَداً .

ترجمه

اما بعد ( از ثناى و حمد الهى ) مصر ( با نهايت تأسف به دست دشمن ) افتاد و محمد بن ابىبكر كه رحمت خدا بر او باد به شهادت رسيد ما اين مصيبت را به حساب خداوند مىگذاريم و اجر آن را از او مسئلت داريم . او فرزندى خيرخواه و كارگزارى تلاش‌گر و كوشا و شمشيرى برنده و قاطع و ستونى حافظ و مدافع بود . من مردم را به ملحق شدن به او و كمك كردنش قبل از اين حادثه ( بارها ) امر كردم و تشويق و تحريص نمودم و در آشكار و پنهان و از آغاز تا پايان آنها را براى حركت به سوى او ( به سوى سرزمين مصر ) فرا خواندم ولى ( با نهايت تأسف ) گروهى با كراهت آمدند و گروه ديگرى به دروغ به بيمارى و بهانه‌هاى ديگر متوسل شدند و جمع ديگرى آشكارا از قيام براى جهاد سر باز زدند و دست از ياريش كشيدند . از خدا تقاضا مىكنم كه براى نجات من از ميان اين‌گونه افراد به زودى گشايشى قرار دهد ( و مرا از آنها برهاند . ) به خدا سوگند