شهادت رسيده و تو را از همه بهتر براى اين منصب مىشناسم محكم در جايگاه خود بايست و ) براى پيكار با دشمنت بيرون آى و با بصيرت و فهم خود ( در مبارزهء با او ) حركت كن و براى جنگ با كسى كه مىخواهد با تو بجنگد دامن همت به كمر زن ( و شجاعانه با او بجنگ ) » ؛
( فَأَصْحِرْ « 1 » لِعَدُوِّكَ ، وَامْضِ عَلَى
بَصِيرَتِكَ ، وَشَمِّرْ « 2 » لِحَرْبِ مَنْ حَارَبَكَ ) .
تعبير به
« أَصْحِرْ ؛
به صحرا بيرون آى » اشاره به نكتهاى است كه امام عليه السلام در خطبهء جهاد بر آن تأكيد فرموده آنجا كه مىفرمايد :
« وَقُلْتُ لَكُمُ اغْزُوهُمْ قَبْلَ أَنْ يَغْزُوكُمْ فَوَاللَّهِ مَا غُزِيَ قَوْمٌ قَطُّ فِي عُقْرِ دَارِهِمْ إِلَّا ذَلُّوا ؛
من به شما ( بارها ) گفتم با آنها بجنگيد پيش از آنكه آنها به سراغ شما بيايند به خدا سوگند هر گروهى در خانهء خود مورد تهاجم واقع شود و با دشمن بجنگد ذليل مىشود » .
جملهء
« وَامْضِ عَلَى بَصِيرَتِكَ »
دستور به هشيارى كامل در برابر توطئهها و نقشههاى دشمن است كه با دقت آنها را پيگيرى كرده و خنثى كند .
جملهء
« وَشَمِّرْ لِحَرْبِ مَنْ حَارَبَكَ »
از يك رو اشاره به اين دارد كه تو آغاز گر جنگ نباش و از سوى ديگر هرگاه دشمن جنگ را بخواهد آغاز كند تو كاملًا براى در هم كوبيدن او آماده باشد و اين آمادگى را دائماً حفظ كن .
اين سه دستور امام عليه السلام نه تنها براى محمد بن ابىبكر بلكه براى همهء مسلمانان در هر زمان و هر مكان است و اگر به آن عمل كنند به يقين پيروز خواهند شد .
سپس در پايان نامه او را به خداوندى توجّه مىدهد كه كليد همهء مشكلات در دست قدرت اوست و جز به يارى او كارى نمىتوان انجام داد مىفرمايد : « به سوى راه پروردگارت همگان را دعوت كن و از او بسيار يارى طلب كه مشكلات تو را حل خواهد كرد و در شدايدى كه بر تو نازل مىشود ياريت
هامش
( 1 ) . « اصحر » فعل امر از ريشهء « اصحار » به معناى بيرون رفتن و ظاهر شدن در صحراست .
( 2 ) . « شمّر » از مادهء « تشمير » و ريشهء « شمر » بر وزن « تمر » به معناى جمع كردن ، برچيدن و آماده شدن آمده است و معادل آن در فارسى دامن همت به كمر زدن است .