تخطي إلى المحتوى الرئيسي

پيام امام امير المومنين ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 30

مساهمون:

ص٣٠
مىفروشند » ؛ ( الَّذِينَ يَلْبِسُونَ « 1 » الْحَقَّ بِالْبَاطِلِ ، وَيُطِيعُونَ الْمَخْلُوقَ فِي مَعْصِيَةِ الْخَالِقِ ، وَيَحْتَلِبُونَ « 2 » الدُّنْيَا دَرَّهَا « 3 » بِالدِّينِ ، وَيَشْتَرُونَ عَاجِلَهَا بِآجِلِ الْأَبْرَارِ الْمُتَّقِينَ ) . بديهى است كسانى كه كوردل و چشم و گوش بسته‌اند از اين امور امتناعى ندارند ؛ براى اغفال مردم حق و باطل را به هم مىآميزند و براى جلب رضايت مخلوق و به دست آوردن جوايز او فرمان خدا را زير پا مىگذارند و براى به دست آوردن متاع دنيا سرمايهء دينى خود را از دست مىدهند و آنها كسانى هستند كه چشم بصيرتشان به قدرى ضعيف است كه تنها دنيايى را كه پيش پاى آنهاست و زودگذر است مىبينند و جهان آخرت را با آن‌همه نعمت‌ها و مواهب معنوى و مادى كه اندكى دور دست‌تر است نمىبينند . به همين دليل آن را ناچيز مىشمرند و به آسانى به دنيا مىفروشند . بديهى است معاويه هرگز از كسانى كه مختصر ايمان و سابقه‌اى در اسلام داشتند براى اين كارها انتخاب نمىكرد . دقيقا جستجو مىكرد افرادى را پيدا كند كه نه دينى داشته باشند نه ايمانى ، نه عقلى و نه وجدانى . بندگان و غلامانى باشند جان و دل بر كف و چشم بر امر و گوش بر فرمان ؛ و اين است راه و رسم همهء حاكمان جور و دغل‌كار . آن‌گاه امام عليه السلام به اين حقيقت اشاره مىكند كه هركس كار نيك و بدى كند پاداش و كيفر آن را خواهد ديد مىفرمايد : « در حالى كه هيچ كس جز انجام دهندهء كار نيك به پاداش آن نمىرسد و كسى جز فاعل شر ، كيفر آن را نمىبيند » ؛ ( وَلَنْ يَفُوزَ بِالْخَيْرِ إِلَّا عَامِلُهُ ، وَلَا يُجْزَى جَزَاءَ الشَّرِّ إِلَّا فَاعِلُهُ ) . اين نكته برگرفته از آيات شريفهء قرآن است كه مىفرمايد : « فَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقالَ
هامش
( 1 ) . « يلبسون » از ريشهء « لبس » بر وزن « حبس » به معناى مشتبه ساختن و « لُبس » بر وزن « خمس » به معناىپوشش و پوشيدن است . ( 2 ) . « يَحْتلبون » از ريشهء « حلب » بر وزن « حمد » به معناى دوشيدن شير است . ( 3 ) . « درّ » به معناى شير يا شير فراوان و به معناى مصدرى به معناى ريزش باران يا مايعات ديگر است .