در چهارمين و پنجمين توصيه مىفرمايد : « سخن حق بگوييد و براى اجر و پاداش الهى ( نه براى چشمداشت از مردم ) كار كنيد » ؛
( وَقُولَا بِالْحَقِّ ، وَاعْمَلَا لِلْأَجْرِ ) .
طرفدارى از حق همان چيزى است كه در آيات متعدّدى از قرآن به آن تصريح شده و حتى در سورهء « عصر » بر توصيه كردن يكديگر به بيان حق تكيه شده است : « وَتَواصَوا بِالحَقّ » .
قابل توجّه اينكه حق معناى بسيار وسيعى دارد كه هر واقعيّت اعتقادى ، اخلاقى و حكمى را شامل مىشود و از سويى حق خدا بر خلق و حق مردم بر يكديگر و حق متقابل حكومت و مردم و حق انسان بر خويشتن را نيز در بر مىگيرد .
اما عمل براى اجر و پاداش الهى همان خلوص نيّت است كه انسان چشم طمع از خلق برگيرد و ديده به پاداش الهى بدوزد و هر عملى را خالص براى او انجام دهد .
سپس در ششمين و هفتمين توصيه به مسألهء بسيار مهمى اشاره كرده مىفرمايد : « و همواره دشمن ( سرسختِ ) ظالم و يار و مددكار مظلوم باشيد » ؛
( وَكُونَا لِلظَّالِمِ خَصْماً وَلِلْمَظْلُومِ عَوْناً ) .
اين توصيه در واقع تأكيدى است بر طرفدارى از حق كه در جملههاى پيشين آمد . چه حقى از اين بالاتر كه انسان مظلوم را در برابر ظالم يارى دهد تا مظلوم به حقش برسد و ظالم از ظلمش دست بر دارد و جالب اينكه ظالم و مظلوم در اين دو جمله ، مطلق است و تنها مسلمانان را شامل نمىشود و به اين ترتيب هر مظلومى در جهان بايد زير چتر حمايت مسلمانان قرار گيرد و از ظلم هر ظالم و ستمگرى بايد پيشگيرى شود و اگر مدعيان حقوق بشر تنها به اين دو دستور عمل مىكردند به راستى دنيا گلستان بود . اين در حالى است كه مىبينيم آنها
پيام امام امير المومنين ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 261
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٢٦١