أَمَّا بَعْدُ ، فَقَدْ بَلَغَنِي عَنْكَ أَمْرٌ ، إِنْ كُنْتَ فَعَلْتَهُ فَقَدْ أَسْخَطْتَ رَبَّكَ ، وَعَصَيْتَ إِمَامَكَ ، وَأَخْزَيْتَ أَمَانَتَكَ . بَلَغَنِي أَنَّكَ جَرَّدْتَ الْأَرْضَ فَأَخَذْتَ مَا تَحْتَ قَدَمَيْكَ ، وَأَكَلْتَ مَا تَحْتَ يَدَيْكَ ، فَارْفَعْ إِلَيَّ حِسَابَكَ ، وَاعْلَمْ أَنَّ حِسَابَ اللَّهِ أَعْظَمُ مِنْ حِسَابِ النَّاسِ ، وَالسَّلَامُ .
ترجمه
اما بعد ( از حمد و ثناى الهى ) ، كارى از تو به من گزارش داده شده كه اگر انجام داده باشى پروردگارت را به خشم آوردهاى و پيشوايت را عصيان كردهاى و امانت خود را به رسوايى كشيدهاى ( و خود را به سبب خيانت رسوا و ننگين ساختهاى ) . به من خبر دادهاند كه تو زمينهاى آباد را ويران كردهاى و آنچه از بيتالمال در زير دست تو بوده است را به خيانت برگرفته و خوردهاى ، بنابراين حساب خويش را براى من بفرست و بدان كه حساب خداوند از حساب مردم ( در قيامت ) سختتر و برتر است . والسلام .
شرح و تفسير خشم خدا و عصيان امام
امام عليه السلام در آغاز اين نامهء كوتاه و تكاندهنده مىفرمايد : « اما بعد ( از حمد و ثناى الهى ) ، كارى از تو به من گزارش داده شده كه اگر انجام داده باشى پروردگارت را به خشم آوردهاى و پيشوايت را عصيان كردهاى و امانت خود را به رسوايى كشيدهاى ( و خود را به سبب خيانت رسوا و ننگين ساختهاى ) » ؛
( أَمَّا