بخش سىام
( بخش آخر )
اسْتَوْدِعِ اللَّهَ دِينَكَ وَ دُنْيَاكَ ، وَ اسْأَلْهُ خَيْرَ الْقَضَاءِ لَكَ فِي الْعَاجِلَةِ وَ الْآجِلَةِ ، وَ الدُّنْيَا وَ الْآخِرَةِ ، وَ السَّلَامُ .
ترجمه
دين و دنيايت را نزد خدا به امانت بگذار و از او بهترين مقدرات را براى امروز و فردا و دنيا و آخرتت بخواه و سلام بر تو .
شرح و تفسير همه چيز خود را به خدا بسپار
سرانجام امام عليه السلام در آخرين و كوتاهترين بخش اين وصيّتنامه به فرزندش دو دستور مىدهد كه همه چيز در آن دو جمع است ؛ نخست مىفرمايد : « دين و دنيايت را نزد خدا به امانت بگذار » ؛ ( اسْتَوْدِعِ « 1 » اللَّهَ دِينَكَ وَ دُنْيَاكَ ) .
سپس مىافزايد : « و از او بهترين مقدرات را براى امروز و فردا ، دنيا و آخرتت بخواه و سلام بر تو » ؛ ( وَ اسْأَلْهُ خَيْرَ الْقَضَاءِ لَكَ فِي الْعَاجِلَةِ وَ الْآجِلَةِ ، وَ الدُّنْيَا وَ الْآخِرَةِ ، وَ السَّلَامُ ) .
بديهى است هيچ كس بهتر از خدا نمىتواند دين و دنياى انسان را حفظ كند و هيچ كس بهتر از او نمىتواند بهترين مقدرات را براى دنيا و آخرت انسان تأمين
هامش
( 1 ) . در بسيارى از نسخ نهج البلاغه به جاى صيغهء امر « استودع » و « اسئل » صيغهء متكلم وحده آمده است كه مفهومش اين است كه من دين و دنياى تو را به خدا مىسپارم و بهترين مقدرات را براى دنيا و آخرت تو از پيشگاه او مىطلبم . البته مفهوم هر دو در واقع يكى است ، هر چند نسخهء اخير مناسبتر به نظر مىرسد مخصوصاً با توجّه به تعبير به « لك » .