بخش بيست و پنجم
احْمِلْ نَفْسَكَ مِنْ أَخِيكَ عِنْدَ صَرْمِهِ عَلَى الصِّلَةِ ، وَ عِنْدَ صُدُودِهِ عَلَى اللَّطَفِ وَ الْمُقَارَبَةِ ، وَ عِنْدَ جُمُودِهِ عَلَى الْبَذْلِ ، وَ عِنْدَ تَبَاعُدِهِ عَلَى الدُّنُوِّ ، وَ عِنْدَ شِدَّتِهِ عَلَى اللِّينِ ، وَ عِنْدَ جُرْمِهِ عَلَى الْعُذْرِ ، حَتَّى كَأَنَّكَ لَهُ عَبْدٌ ، وَ كَأَنَّهُ ذُو نِعْمَةٍ عَلَيْكَ وَ إِيَّاكَ أَنْ تَضَعَ ذَلِكَ فِي غَيْرِ مَوْضِعِهِ ، أَوْ أَنْ تَفْعَلَهُ بِغَيْرِ أَهْلِهِ . لَا تَتَّخِذَنَّ عَدُوَّ صَدِيقِكَ صَدِيقاً فَتُعَادِيَ صَدِيقَكَ ، وَ امْحَضْ أَخَاكَ النَّصِيحَةَ ، حَسَنَةً كَانَتْ أَوْ قَبِيحَةً ، وَ تَجَرَّعِ الْغَيْظَ فَإِنِّي لَمْ أَرَ جُرْعَةً أَحْلَى مِنْهَا عَاقِبَةً ، وَ لَا أَلَذَّ مَغَبَّةً . وَ لِنْ لِمَنْ غَالَظَكَ ، فَإِنَّهُ يُوشِكُ أَنْ يَلِينَ لَكَ ، وَ خُذْ عَلَى عَدُوِّكَ بِالْفَضْلِ فَإِنَّهُ أَحْلَى الظَّفَرَيْنِ . وَ إِنْ أَرَدْتَ قَطِيعَةَ أَخِيكَ فَاسْتَبْقِ لَهُ مِنْ نَفْسِكَ بَقِيَّةً يَرْجِعُ إِلَيْهَا إِنْ بَدَا لَهُ ذَلِكَ يَوْماً مَا . وَ مَنْ ظَنَّ بِكَ خَيْراً فَصَدِّقْ ظَنَّهُ .
ترجمه
( فرزندم ! ) در مقابل برادر دينى خود ( اين امور را بر خود تحميل كن : ) به هنگام قطع رابطه از ناحيهء او ، تو پيوند برقرار نما و در زمان قهر و دوريش به او نزديك شو ، در برابر بخلش ، بذل و بخشش و به وقت دورى كردنش نزديكى اختيار كن ، به هنگام سختگيريش نرمش و به هنگام جرم ، عذرش را بپذير ، آن گونه كه گويا تو بندهء او هستى و او صاحب نعمت توست ؛ اما بر حذر باش از اينكه اين كار را در غير محلش قرار دهى يا دربارهء كسى كه اهليّت ندارد به كار بندى . هرگز دشمن دوست خود را به دوستى مگير كه با اين كار به دشمنى با دوست خود برخاستهاى . نصيحت خالصانهء خود را براى برادرت مهيا ساز ، خواه اين نصيحت ( براى او ) زيبا و خوشايند باشد يا زشت و ناراحت كننده .