بخش شانزدهم
وَ اعْلَمْ أَنَّ الْإِعْجَابَ ضِدُّ الصَّوَابِ ، وَ آفَةُ الْأَلْبَابِ ، فَاسْعَ فِي كَدْحِكَ ، وَ لَا تَكُنْ خَازِناً لِغَيْرِكَ ، وَ إِذَا أَنْتَ هُدِيتَ لِقَصْدِكَ فَكُنْ أَخْشَعَ مَا تَكُونُ لِرَبِّكَ .
ترجمه
( پسرم ! ) بدان كه خودپسندى و غرور ، ضد راستى و درست انديشى و آفت عقلهاست ، پس براى تأمين زندگى نهايت تلاش و كوششت را داشته باش ( و از آنچه به دست مىآورى در راه خدا انفاق كن و ) انباردار ديگران مباش . هر گاه ( به لطف الهى ) به راه راست هدايت يافتى ( شكر پروردگار را فراموش مكن و ) در برابر پروردگار خود كاملا خاضع و خاشع باش .
شرح و تفسير خزانهدار ديگران مباش
امام عليه السلام در اين بخش از وصيّتنامهء نورانى خود به چهار فضيلت ديگر اشاره كرده و فرزند دلبندش امام مجتبى عليه السلام را به آن توصيه مىكند .
نخست مىفرمايد : « ( پسرم ) بدان كه خودپسندى و غرور ، ضد راستى و درست انديشى است و آفت عقلهاست » ؛ ( وَ اعْلَمْ أَنَّ الْإِعْجَابَ ضِدُّ الصَّوَابِ ، وَ آفَةُ الْأَلْبَابِ ) .
اشاره به اينكه انسانِ خودپسند ، حقايق را دربارهء خويش و ديگران درك نمىكند و اين صفت زشت ، حجابى بر عقل او مىافكند تا آنجا كه عيوب خويش را صفات برجسته و نقصها را كمال مىبيند و گاه يك عمر در اين خطا و اشتباه