( با جان و دل ) قبول نمودهاند تا به خانهء وسيع و منزلگاه آرامشان گام نهند . به همين دليل آنها از هيچ يك از اين ناراحتىها احساس درد و رنج نمىكنند و هزينههايى را كه در اين طريق مىپردازند از آن ضرر نمىبينند و هيچچيز براى آنها محبوبتر از آن نيست كه آنان را به منزلگاهشان نزديك و به محل آرامششان برساند .
( اما ) كسانى كه به دنيا مغرور شدهاند همانند مسافرانى هستند كه در منزلى پرنعمت قرار داشته سپس به آنها خبر مىدهند كه بايد به سوى منزلگاهى خشك و خالى از نعمت حركت كنند ( روشن است كه ) نزد آنان چيزى ناخوشايندتر و مصيبتبارتر از مفارقت آنچه در آن بودهاند و حركت به سوى آنچه كه بايد به سمت آن روند و سرنوشتى كه در پيش دارند ، نيست .
شرح و تفسير راهيان جهان ديگر دو گروهند
امام عليه السلام در اين بخش از وصيّتنامهء خود ، موقعيت دنيا و آخرت را از ديدگاه خداجويانِ طالب آخرت و دنياپرستان ، ضمن دو مثال زيبا و گويا بيان مىكند نخست مىفرمايد : « فرزندم ! من تو را از دنيا و حالات آن و زوال و دگرگونيش آگاه ساختم و از آخرت و آنچه براى اهلش در آن مهيا شده مطلع كردم و دربارهء هر دو برايت مثالهايى زدم تا به وسيلهء آن عبرت گيرى و در راه صحيح گام نهى » ؛ ( يَا بُنَيَّ إِنِّي قَدْ أَنْبَأْتُكَ عَنِ الدُّنْيَا وَ حَالِهَا ، وَ زَوَالِهَا وَ انْتِقَالِهَا ، وَ أَنْبَأْتُكَ عَنِ الْآخِرَةِ وَ مَا أُعِدَّ لِأَهْلِهَا فِيهَا ، وَ ضَرَبْتُ لَكَ فِيهِمَا الْأَمْثَالَ ، لِتَعْتَبِرَ بِهَا ، وَ تَحْذُوَ عَلَيْهَا ) .
هميشه مثالها نقش بسيار مهمى در فهم و درك مسائل پيچيده ؛ اعم از مسائل عقلى و حسى دارد و از طريق آن مىتوان شنونده را به عمق مسائل رهنمون ساخت و او را براى انجام كارهاى مفيد و پرهيز از بدىها و زشتىها آماده كرد و