تخطي إلى المحتوى الرئيسي

پيام امام امير المومنين ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 384

مساهمون:

ص٣٨٤
بيعت مىكشاندند با اين سخن خود را رسوا كردى ، زيرا مسلمان را چه باك كه مظلوم واقع شود مادامى كه در دين خود ثابت‌قدم بماند . تو در مورد عثمان و چگونگى رفتار من با او سخن گفتى . چه كسى بيشتر با عثمان دشمنى كرد ؟ آن‌كس كه به يارى او برخاست و از او خواست كه به كار مردم رسيدگى كند تا شورش فرو نشيند ؟ ( اشاره به توصيه‌هاى امام عليه السلام به عثمان است ) يا آن كس كه عثمان از او يارى طلبيد و او دريغ كرد و به انتظار نشست تا مرگش فرا رسد ( اشاره به وضع معاويه در برابر قتل عثمان است ) . در پنجمين و آخرين بخش از نامه ، امام عليه السلام در پاسخ تهديد معاويه به لشكركشى و حملهء نظامى مىفرمايد : تو با اين سخن مرا به خنده واداشتى ، فرزندان عبدالمطلب را در كجا ديدى كه پشت به دشمن كنند و يا از شمشير او بهراسند .