بخش اوّل
أَمَرَهُ بِتَقْوَى اللَّهِ فِي سَرَائِرِ أَمْرِهِ وَ خَفِيَّاتِ عَمَلِهِ ، حَيْثُ لَا شَهِيدَ غَيْرُهُ ، وَ لَا وَكِيلَ دُونَهُ . وَ أَمَرَهُ أَلَّا يَعْمَلَ بِشَيْءٍ مِنْ طَاعَةِ اللَّهِ فِيمَا ظَهَرَ فَيُخَالِفَ إِلَى غَيْرِهِ فِيمَا أَسَرَّ ، وَ مَنْ لَمْ يَخْتَلِفْ سِرُّهُ وَ عَلَانِيَتُهُ ، وَ فِعْلُهُ وَ مَقَالَتُهُ ، فَقَدْ أَدَّى الْأَمَانَةَ أَخْلَصَ الْعِبَادَةَ وَ أَمَرَهُ أَلَّا يَجْبَهَهُمْ وَ لَا يَعْضَهَهُمْ ، وَ لَا يَرْغَبَ عَنْهُمْ تَفَضُّلًا بِالْإِمَارَةِ عَلَيْهِمْ ، فَإِنَّهُمُ الْإِخْوَانُ فِي الدِّينِ ، وَ الْأَعْوَانُ عَلَى اسْتِخْرَاجِ الْحُقُوقِ .
ترجمه
او را به تقواى الهى در امور پنهانى و اعمال مخفى خود دستور مىدهد در آنجا كه هيچ كس جز خدا شاهد و گواه نيست ، و نه احدى غير از او ناظر و حافظ اعمال .
به او دستور داده ، هر عملى را از اطاعتهاى خدا كه آشكارا انجام مىدهد در پنهانى خلاف آن را انجام ندهد ، آن كس كه پنهان و آشكارش ، عمل و سخنش بر خلاف يكديگر نباشد امانت الهى را ادا كرده و بندگى خالصانه را بجا آورده است . با مردم برخورد بد نداشته باش ( و با چهرهء عبوس با آنها روبهرو نشو ) و به آنها بهتان نزن ( كه مقدار زكاتشان بيش از آن بوده است كه آنها اظهار داشتهاند ) و نسبت به آنها به جهت اينكه رييس بر آنان هستى ، بىاعتنايى نكن ، چه اينكه آنها برادران دينى تو هستند و ياوران در استخراج حقوق و جمعآورى زكات .
شرح و تفسير برخورد خوب با مؤديان مالياتى اسلامى
امام عليه السلام در بخش اوّل اين نامه سه دستور به كارگزار خود مىدهد و هر كدام از