20 و من كتاب له عليه السلام إلى زياد ابن أبيه و هو خليفة عامله عبداللَّه بن عباس على البصرة ، و عبداللَّه عامل أمير المؤمنين عليه السلام يومئذ عليها و على كور الأهواز و فارس و كرمان و غيرها :
از نامههاى امام عليه السلام است
كه به زياد بن ابيه جانشين فرماندار حضرت عبداللَّه بن عباس در بصره نوشته است و عبداللَّه بن عباس در آن زمان فرماندارى بصره ، اهواز ، فارس ، كرمان و ديگر نواحى آنجا را از طرف امام عليه السلام عهدهدار بود . « 1 »
نامه در يك نگاه
از اين نامه مخصوصاً با توجّه به صدر آن ، كه در تاريخ يعقوبى آمده ، استفاده مىشود كه « زياد » قصد خيانت در بيت المال و طفره رفتن از پرداختن تمام خراج
هامش
( 1 ) . سند نامه :
اين نامه قبل از مرحوم سيد رضى ، در كتاب انساب الاشراف بلاذرى و در تاريخ يعقوبى ( با تفاوتهايى ) آمده است . و در مصادر نهجالبلاغه به كتاب اوّل اشاره شده و سپس افزوده است كه اين نامه را بيهقى در المحاسن و المساوى نيز نقل كرده است . ( مصادر نهجالبلاغه ، ج 3 ، صفحه 232 )