عباس به آنها حمله كرد و آنان را دور راند و آنها را پيروان شتر و ياران عسكر - نام شتر عايشه عسكر بود - و حزب شيطان مىناميد . اين كار بر گروهى از شيعيان امام عليه السلام از بنىتميم سخت آمد كه از جملهء آنها جارية بن قدامه بود . او نامهاى خدمت امام عليه السلام نوشت و از ابن عباس شكايت كرد و همين امر سبب شد كه امام عليه السلام نامهء مورد بحث را براى ابن عباس بنويسد .
در اين نامه به چند امر اشاره مىكند .
نخست اينكه بنى تميم طايفهاى هستند كه مردان شجاع بزرگى دارند و حتى در زمان جاهليّت و پس از آن در عصر اسلام كسى در دليرى بر آنان پيشى نمىگرفت . ديگر اينكه با ما خويشاوندى دارند و دستور صلهء رحم ايجاب مىكند ما با آنها نيكى كنيم .
سرانجام امام عليه السلام به اين نكته اشاره مىكند كه آنچه از خير و شر بر زبان و دست تو جارى شود نتيجهء نيك و بد آن دامان مرا نيز مىگيرد ، بنابراين نسبت به بنى تميم خوشرفتار باش .
پيام امام امير المومنين ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 228
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٢٢٨