از لشكرها را در زمان عمر بن خطاب به عهده داشت و او از شيعيان امير مؤمنان على عليه السلام بود و حضرت او را به فرماندهى بعضى از سپاهيانش انتخاب مىكرد و در روز جنگ جمل يكى از اميران لشكر بود . در ايمان و اخلاص او نسبت به امير مؤمنان على عليه السلام همين بس كه قبل از جنگ صفين هنگامى كه لشكر در نُخَيله ( منزلگاهى نزديك كوفه ) اجتماع كرده بودند ، امام عليه السلام خطبهاى دربارهء جهاد در برابر شورشيان شام ايراد فرمود ، معقل عرض كرد : « و اللَّه يا اميرالمؤمنين لا يتخلف عنك الا ظنين و لا يتربص بك الا منافق ؛ به خدا سوگند اى امير مؤمنان هيچ كس در اين سفر از تو جدا نمىشود مگر فرد متهم و مورد سوء ظن و ترديد نمىكند دربارهء تو مگر منافق » .
در بعضى از روايات آمده است كه در يكى از معركهها ، مستورد كه يكى از خوارج بود با معقل روبهرو شد . او نيزهاى بدست داشت و معقل شمشيرى ، او نيزهاش را در بدن معقل فرو كرد و معقل محكم با شمشيرش بر او كوفت و هر دو جان سپردند معقل به شهادت رسيد و مستورد به جهنم . « 1 »
هامش
( 1 ) . مصادر نهجالبلاغه ، ج 3 ، ص 225 ؛ شرح نهجالبلاغهء ابن ابى الحديد ، ج 3 ، ص 202 ؛ تاريخ الامم و الملوك للطبرى ، ج 4 ، ص 144 .