آن شمرده . هوسبازان و كسانى كه از ماهيّت دنيا بىخبرند به زودى به سوى آن جلب مىشوند و براى اينكه بتوانند به اين زينتها و لذات ادامه دهند سر بر فرمان دنيا مىنهند و اوامرش را اطاعت مىكنند .
آن گاه امام عليه السلام به عاقبت اين ماجرا اشاره كرده مىفرمايد : « اين دنياى فريبنده به زودى تو را وارد ميدان نبردى مىكند كه هيچ سپرى در آنجا تو را نجات نخواهد داد حال كه چنين است از اين امر ( حكومت ) كناره گير و آمادهء حساب الهى شو و دامن را در برابر حوادثى كه بر تو نازل مىشود در هم پيچ و به حاشيه نشينان فرومايه گوش فرا نده » ؛ ( وَ إِنَّهُ يُوشِكُ « 1 » أَنْ يَقِفَكَ وَاقِفٌ عَلَى مَا لَا يُنْجِيكَ مِنْهُ مِجَنٌّ « 2 » ، فَاقْعَسْ « 3 » عَنْ هَذَا الْأَمْرِ ، وَ خُذْ أُهْبَةَ « 4 » الْحِسَابِ ، وَ شَمِّرْ « 5 » لِمَا قَدْ نَزَلَ بِكَ ، وَ لَا تُمَكِّنِ الْغُوَاةَ « 6 » مِنْ سَمْعِكَ ) .
امام عليه السلام در اين عبارات ، هم ريشهء انحرافات را براى معاويه بازگو مىكند و هم راه درمان اين درد را نشان مىدهد ؛ مىفرمايد : بهترين راه اين است كه از حكومت شام كنار به روى و آمادهء حساب الهى شوى .
جملهء « شَمِّرْ لِمَا قَدْ نَزَلَ بِكَ » يا اشاره به حوادث دردناكى است كه در همين دنيا دامان معاويه و طرفدارانش را مىگرفت و يا اشاره به حوادث روز قيامت است
هامش
( 1 ) . « يوشك » از مادهء « و شك » بر وزن « اشك » به معناى تند رفتن گرفته شده ، بنابراين « يوشك » مفهومش اين است كه به زودى فلان امر تحقق مىيابد ( و صحيح آن « يوشِك » با كسر شين است و گاه با فتح شين گفته مىشود ) .
( 2 ) . « مجنّ » به معناى سپر است .
( 3 ) . « اقعس » صيغهء امر است از ريشهء « قعس » بر وزن « نفس » در اصل به معناى برآمدن سينه به طرف جلو و فرو رفتن پشت است . سپس به معناى عقب نشينى كردن از كارى آمده است و در عبارت بالا به همين معناست ؛ يعنى : اى معاويه از امر خلافت عقبنشينى كن .
( 4 ) . « اهبة » به معناى وسائل انجام كارى است .
( 5 ) . « شمّر » از ريشهء « تشمير » و از ريشهء « شمر » بر وزن « تمر » به معناى جمع كردن ، برچيدن و آماده شدن آمده است و معادل آن در فارسى دامن همت به كمر زدن است .
( 6 ) . « غواة » جمع « غاوى » به معناى گمراه است .