زمامدارى امّت اسلامى را بر عهده بگيرد در حالى كه نه سابقهء درخشانى در اسلام دارد و نه از خانوادهء شريف و با تقوايى است .
در بخش سوم اين نكته را گوشزد مىفرمايد كه چرا دعوت به جنگ كردهاى مردم را رها كن و تنها به ميدان بيا و با من نبرد تن به تن كن تا تكليف مسلمانان روشن گردد و گذشتهء تاريخ اسلام را كه طعم شمشير را بر جد و برادر و دايىات نشاندم به ياد تو آورد .
و بالاخره در بخش چهارم بهانهء خونخواهى عثمان را مطرح مىفرمايد و مىگويد : تو به خوبى مىدانى چه كسى قاتل عثمان بوده است چرا به سراغ او نمىروى ؟ و در پايان مىفرمايد : مىبينم كه در ميدان جنگ ، ضجه و نالهء لشكرت بلند مىشود و شكست بعد از شكست دامنت را مىگيرد و سرانجام به كتاب خدا پناه مىبرى در حالى كه به آن ايمان ندارى .
پيام امام امير المومنين ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 134
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص١٣٤