9 و من كتاب له عليه السلام إلى معاوية
از نامههاى امام عليه السلام است
كه ( آن را نيز ) براى معاويه نگاشته . « 1 »
نامه در يك نگاه
با توجّه به اينكه اين نامه پاسخى است به نامهء زشت و جسورانهء معاويه به آن حضرت كه مشتمل بر انبوهى از اهانتها و شيطنتها بوده است ، نگاه نامه بيشتر به پاسخ سخنان شيطنت آميز معاويه معطوف است .
هامش
( 1 ) . سند نامه :
نويسندهء كتاب مصادر نهجالبلاغه پس از بيان چگونگى نوشتن اين نامه مىگويد : اين داستان مشهورى است كه در كتاب صفين نصر بن مزاحم آمده است و آنچه مرحوم سيد رضى در اينجا آورده تنها قسمت پايانى اين نامه است . سپس اضافه مىكند : اين نامه را افراد ديگرى نيز در كتابهاى خود آوردهاند از جمله :
1 . ابن عبد ربه در عقد الفريد .
2 . بلاذرى در كتاب انساب الاشراف .
3 . شيخ مفيد در كتاب الفصول المختارة آن مرحوم تنها قطعهاى از اين نامه را آورده است .
4 . خطيب خوارزمى در كتاب المناقب ( بايد توجّه داشت كه سه نفر اوّل پيش از مرحوم سيد رضى مىزيستهاند ) . ( مصادر نهجالبلاغه ، ج 3 ، ص 217 )