شرح و تفسير تقواى الهى سرچشمه تمام خوشبختيها
امام عليه السّلام بعد از اشاره به علم بىپايان خداوند و شهادت به نبوّت پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و إله در بخش گذشته ، كه در واقع جنبهء مقدمه داشت ، در اين بخش وارد ذى المقدمه مىشود كه در درجهء اوّل توصيه به تقواى الهى است و آن را با اوصافى از پروردگار همراه مىكند تا شعلهء عشق به تقوا را در دلها برمىافروزد ، مىفرمايد : « اما بعد من شما را به تقواى الهى توصيه مىكنم ، همان خداوندى كه آفرينش شما را آغاز كرد و بازگشت شما نيز به سوى اوست . خدايى كه برآورندهء حاجات شما و آخرين نقطهء اميد و آرزويتان است . راه راست شما به او ختم مىشود و به هنگام ترس و وحشت پناهگاهتان تنها اوست » ؛ ( أمّا بعد ، فإنّي أوصيكم بتقوى اللّه الّذي ابتدأ خلقكم ، و إليه يكون معادكم ، و به نجاح طلبتكم ، و إليه منتهى رغبتكم ، و نحوه قصد سبيلكم ، و إليه مرامي مفزعكم « 1 » ) .
قرآن مجيد نيز مىگويد : «
« وَ إِنْ يَمْسَسْكَ اللَّهُ بِضُرٍّ فَلا كاشِفَ لَهُ إِلَّا هُوَ »
و اگر خداوند زيانى به تو برساند هيچكس جز او آن را بر طرف نمىسازد » . « 2 » و نيز مىفرمايد :
«
« ثُمَّ إِذا مَسَّكُمُ الضُّرُّ فَإِلَيْهِ تَجْئَرُونَ »
و هنگامى كه ناراحتى به شما رسد فقط او را مىخوانيد » . « 3 »
سپس امام عليه السّلام به دنبال توصيهء به تقوا ، به ذكر آثار تقوا در هشت جملهء كوتاه و پرمعنا مىپردازد و مىفرمايد : « ( تقوا پيشه كنيد ) تقواى الهى داروى بيماريهاى دلهاى شماست و سبب بينايى قلبها و شفاى امراض جسمانى و موجب اصلاح فساد جانها و پاكيزگى از آلودگى ارواح و جلاى نابينايى چشمها و سبب امنيّت در برابر اضطرابها و روشنايى
هامش
( 1 ) . « مفزع » از ريشهء « فزع » به معناى ترس و وحشت گرفته شده و اين واژه ( مفزع ) به معناى پناهگاه به كار مىرود ، زيرا انسان به هنگام ترس و وحشت به آنجا پناه مىبرد .
( 2 ) . يونس ، آيهء 107 .
( 3 ) . نحل ، آيهء 53 .