باد مىدهد . يكى از مشكلات رهبران مدير و مدبر همين گروهها هستند .
در تاريخ شيعه از اين قيامهاى نابههنگام ، بعد از واقعه كربلا مواردى ديده مىشود كه امامان اهل بيت عليه السّلام از آن نهى مىكردند ؛ ولى گاه بعضى از شيعيان مخلص نيز با آنها همراهى مىنمودند .
مسئلهء مهم اين است كه مبارزه و قيام براى سركوب دشمن شرايط زيادى را مىطلبد كه رهبران مدير و مدبر تلاش مىكنند همهء آن شرايط فراهم گردد تا قيام به نتيجهء قطعى برسد . اگر ديگران « مو » را مىبينند آنها پيچش « مو » را مىبينند و اگر سادهانديشان « ابرو » را مىبينند آنها به « اشارت ابرو » نگاه مىكنند .
از خطبهء بالا استفاده مىشود كه امير مؤمنان عليه السّلام با اينكه بزرگترين مبارز و مجاهد اسلام بود ، گرفتار چنين اشخاص شده بود كه نقطه مقابل ، كندروان ، بىحال و تنبل قرار داشت ، در دو سوى افراط و تفريط .
گاه عشق به شهادت پس از شنيدن آيات و روايات مربوط به مقامات شهدا ، افرادى را به پيمودن اين راه دعوت مىكرد ؛ ولى امام در خطبهء بالا بهترين راه را به آنها نشان مىدهد و مىفرمايد : « عجله نكنيد ، بيتاب نباشيد ، هركار زمان و وقتى دارد و بدانيد اگر مؤمن و مخلص باشيد خدا به نيّات شما همان ثوابى را مىبخشد كه به شهيدان راهش مىدهد » .
* * *
پيام امام امير المومنين ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 318
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٣١٨