نزنيد ) در برابر بلاها و مشكلات شكيبا باشيد ، دستها و شمشيرهاى خود را در طريق هواى نفس و آنچه بر زبانتان جارى مىشود به كار نگيريد و نسبت به آنچه خداوند تعجيل آن را لازم ندانسته شتاب نكنيد » ؛ ( إلزموا « 1 » الأرض ، و اصبروا على البلاء . و لا تحرّكوا بأيديكم و سيوفكم في هوى ألسنتكم ، و لا تستعجلوا بما لم يعجّله اللّه لكم ) .
همانگونه كه گروهى از جهاد فى سبيل اللّه فرار مىكنند ، گروهى به عكس عجله دارند و نابههنگام طالب جهاد و گاه شهادت در راه خدا هستند . گرچه نيّات اين گروه مقدس است ولى اعمال بدون برنامه و بىموقع به يقين آثار منفى و نادرستى دارد . به همين دليل امام عليه السّلام از اين كار نهى مىكند .
سپس به صورت دليل چنين مىفرمايد : « زيرا آن كس از شما كه در بستر خويش بميرد ولى معرفت پروردگار خود و رسول او و اهل بيتش را بهطور شايسته داشته باشد شهيد از دنيا رفته است . پاداش او بر خداست و ثواب اعمال صالحى را كه قصد آن را داشته مىبرد و نيّتش جاى ضربات شمشيرش را مىگيرد » ؛ ( فإنّه من مات منكم على فراشه و هو على معرفة حقّ ربّه و حقّ رسوله و أهل بيته مات شهيدا ، و وقع أجره على اللّه ، و استوجب ثواب ما نوى من صالح عمله ، و قامت النّيّة مقام إصلاته « 2 » لسيفه ) .
در پايان در جملهاى فشرده مىافزايد : « ( بدانيد ) هركارى ، وقتى دارد و سرآمدى » ؛ ( فانّ لكلّ شيء مدّة و أجلا ) .
اين جملههاى حكيمانه در هرعصر و هرزمان كارآيى دارد و پاسخ خوبى است براى افراد تندرو و وقتناشناس كه نيّات پاكى دارند و چه بسا عاشق جهاد و شهادتند ؛ ولى
هامش
( 1 ) . « الزموا » از « لزوم » به معناى ملازم و همراه چيزى بودن است و جملهء « ألزموا الأرض » به معناى دستور به توقف و عدم حركت است .
( 2 ) . « اصلات » به معناى شمشير كشيدن است .