بخش اوّل
الحمد للّه الّذي إليه مصائر الخلق ، و عواقب الأمر . نحمده على عظيم إحسانه ، و نيّر برهانه ، و نوامى فضله و امتنانه ، حمدا يكون لحقّه قضاء ، و لشكره أداء ، و إلى ثوابه مقرّبا ، و لحسن مزيده موجبا . و نستعين به استعانة راج لفضله ، مؤمّل لنفعه ، واثق بدفعه ، معترف له بالطّول ، مذعن له بالعمل و القول . و نؤمن به إيمان من رجاه موقنا ، و أناب إليه مؤمنا ، و خنع له مذعنا ، و أخلص له موحّدا ، و عظّمه ممجّدا ، و لاذ به راغبا مجتهدا .
ترجمه
حمد و سپاس مخصوص خداوندى است كه سرانجام مخلوقات و عواقب امور به او منتهى مىگردد . او را بر احسان عظيم و برهان روشن و فضل و نعمت فزايندهاش سپاس مىگوييم ؛ سپاسى كه آنچه را شايستهء حق اوست ادا كند و آنچه درخور شكر اوست انجام دهد و ما را به ثوابش نزديك سازد و موجب فزونى نعمتش گردد . و از او استعانت مىجوييم استعانت كسى كه به فضل پروردگار اميدوار است و به سودش آرزومند و به دفع زيانها مطمئن و به نعمتش معترف و كردار و رفتار به او اذعان دارد . به او ايمان داريم ، ايمان كسى كه با يقين كامل به او اميدوار است و با اعتقاد خالص به او توجه دارد ، ايمان كسى كه در برابر او خاضع و با خلوص نيّت به توحيد او عقيدهمند است . با تمجيد فراوان به بزرگداشت او مىپردازد و با رغبت و كوشش به او پناهنده مىشود .
شرح و تفسير آنچه شايسته شكر اوست
پيش از شروع در تفسير خطبه لازم است اشارهاى به شخصيت « نوف بكالى » كه راوى