اوصاف الهى را در آن بيان كرده است كه در هيچ خطبهء ديگرى گستردگى ذكر صفات جلال و جمال ، در اين حدّ ديده نمىشود .
در واقع امام عليه السّلام در اين خطبه قدرت بيان انديشهء الهى خود را در شرح پيچيدهترين مسائل اعتقادى نشان داده و همهء دقايق صفات ثبوتى و سلبى و اضافى حق تعالى را با نظم خاصّى برشمرده است و سزاوار است كه آن را به منزلهء سورهء توحيد - كه در روايات به عنوان يك سوم قرآن شمرده شده است - در نهج البلاغه بدانيم .
اين خطبه در واقع يك بخش است و آن شرح اسما و صفات خداست ؛ ولى آن را با كمى مسامحه مىتوان به سه بخش تقسيم كرد : بخشى دربارهء صفات ثبوتى خداوند سخن مىگويد و بخشى ديگر دربارهء صفات سلبى و بخشى هم به قدرت پروردگار در مسألهء معاد و بازگشت انسانها به زندگى مجدّد اشاره دارد .
در مجموع ، هركس اين خطبه را با دقّت بررسى كند مىداند كه هرگز فيلسوفان الهى جهان در گذشته و حال خدا را اينگونه دقيق و روشن ، زيبا و جالب معرفى نكردهاند و حتى اگر مطالعهكننده مسلمان هم نباشد بر گويندهء اين سخنان هزاران آفرين مىگويد .
* * *
پيام امام امير المومنين ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 190
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص١٩٠