را با ويژگىهايى كه اراده كرده آفريده است و در واقع اين دعوت تكوينى است با مجموعه ويژگىهايى كه از آن تعبير به اسم شده و شبيه تعبيرى است كه قرآن مجيد در مورد آفرينش همهء موجودات دارد : «
« إِنَّما أَمْرُهُ إِذا أَرادَ شَيْئاً أَنْ يَقُولَ لَهُ كُنْ فَيَكُونُ »
فرمان او چنين است كه هرگاه چيزى را اراده كند تنها به آن مىگويد موجود باش آن نيز بى درنگ موجود مىشود » . « 1 »
امام عليه السّلام پايان خطبه را به آفرينش ابرهايى اختصاص مىدهد كه آب ، سرچشمهء اصلى حيات همه موجودات ، از آن فرومىريزد ، مىفرمايد : « ابرهاى سنگين ( و پرآب ) ايجاد كرد و بارانهاى پرپشت و پىدرپى از آن فروفرستاد . سهم هرمكانى را مشخص ساخت و با آن زمينهاى خشك را آبيارى نمود و گياهان را بعد از خشكسالى رويانيد » ؛ ( و أنشأ
« السَّحابَ الثِّقالَ »
« 2 » فأهطل « 3 » ديمها « 4 » ، و عدّد قسمها . فبلّ الأرض بعد جفوفها و أخرج نبتها بعد جدوبها « 5 » ) .
مىدانيم ابرها اقسام مختلفى دارند نوعى ابرهاى پوششى هستند كه تقريبا هيچ آبى ندارند و ابرهايى كه آب مختصرى با خود حمل مىكنند . قسم سوم ابرهاى فشرده پرآبى است كه رطوبت زيادى با خود دارند و گويى درياهايى معلق بر فراز آسماناند و معمولا در طبقات پايين جوّ قرار مىگيرند و قرآن از آنها به « سحاب ثقال » تعبير كرده است ، مىفرمايد : «
« وَ هُوَ الَّذِي يُرْسِلُ الرِّياحَ بُشْراً بَيْنَ يَدَيْ رَحْمَتِهِ حَتَّى إِذا أَقَلَّتْ سَحاباً ثِقالًا سُقْناهُ لِبَلَدٍ مَيِّتٍ فَأَنْزَلْنا بِهِ الْماءَ فَأَخْرَجْنا بِهِ مِنْ كُلِّ الثَّمَراتِ »
او كسى است كه بادها را بشارتدهنده در پيشاپيش ( باران ) رحمتش مىفرستد تا ابرهاى سنگين بار را
هامش
( 1 ) . يس ، آيهء 82 .
( 2 ) . رعد ، آيهء 12 .
( 3 ) . « اهطل » از ريشهء « هطل » بر وزن « حتم » به معناى پىدرپى باريدن است .
( 4 ) . « ديم » جمع « ديمه » بر وزن « بيمه » به معناى باران پردوام و خالى از رعد و برق است .
( 5 ) . « جدوب » و « جدب » بر وزن « جمع » به معناى خشكى ناشى از عدم نزول باران است .