المستمع ! و الجدّ الجدّ أيّها الغافل !
« وَ لا يُنَبِّئُكَ مِثْلُ خَبِيرٍ »
) .
جملهء اخير كه اقتباس از آيهء 14 سورهء « فاطر » است اشاره به اين است كه هيچ كس همچون گويندهء اين سخنان نمىتواند ، حقيقت مرگ و زندگى و امروز و فرداى آدمى و سرنوشت او را در اين جهان بيان كند و به گفتهء يكى از شارحان نهج البلاغه ، كسى كه در خطبهها و نامهها و كلمات قصار امام أمير المؤمنين عليه السّلام دقت كند به يقين مىداند كسى با اين دقت و ظرافت دربارهء دنيا و ماهيّت آن و آغاز و انجامش سخن نگفته ، سخنى تكان دهنده و بيدارگر .
شاعر عرب در زمينه نصايح اخير چنين مىگويد :
« هى الدّنيا تقول بملأ فيها * حذار ! حذار ! من بطشى و فتكي
فلا يغرركم حسن ابتسامي * فقولي مضحك و الفعل مبكي
اين دنيا پيوسته با تمام دهان مىگويد : از جملات و كشتارهاى غافلگيرانه من بر حذر باشيد ، بر حذر ! تبسّم زيباى من شما را نفريبد ؛ چرا كه سخنانم شيرين و خنده آفرين است ؛ ولى كار من گريه آور است » . « 1 »
* * *
هامش
( 1 ) اشعار بالا از « ابو الفرج ساوى » است . ( شرح ابن ابى الحديد ، جلد 3 ، صفحهء 335 ) .