بخش چهارم
و اعلموا أنّه شافع مشفّع ، و قائل مصدّق ، و أنّه من شفع له القرآن يوم القيامة شفّع فيه ، و من محل به القرآن يوم القيامة صدّق عليه ، فإنّه ينادي مناد يوم القيامة : « ألا إنّ كلّ حارث مبتلى في حرثه و عاقبة عمله ، غير حرثة القرآن » . فكونوا من حرثته و أتباعه ، و استدلّوه على ربّكم ، و استنصحوه على أنفسكم ، و اتّهموا عليه آراءكم ، و استغشّوا فيه أهواءكم .
ترجمه
: بدانيد قرآن ، شفاعت كنندهاى است كه شفاعتش مورد قبول و گويندهاى است كه سخنش مقبول است . آن كس كه قرآن در روز قيامت براى او شفاعت كند مشمول شفاعت مىشود و آن كس كه قرآن در قيامت از وى شكايت كند گواهىاش بر ضد او پذيرفته خواهد شد ؛ چه اين كه روز قيامت ، منادى صدا مىزند : آگاه باشيد ! امروز هر كس گرفتار بذرى است كه افشانده و در گرو عاقبت اعمال خويش است ؛ جز آنان كه جز آنان كه بذر قرآن افشاندند . شما نيز از بذر افشانان قرآن و پيروان آن باشيد . پروردگارتان را با قرآن بشناسيد و خويشتن را با آن اندرز دهيد و در برابر قرآن ، آراى خود را متهم كنيد و خواستههاى نفسانى خويش را در برابر آن نادرست بشماريد .
* * *