آماده مىكند . در ابتدا آنها را به تقوا سفارش مىفرمايد و مىگويد : « اى بندگان خدا ، شما را به تقواى الهى ( و ترس از عذاب خدا ) توصيه مىكنم ؛ چرا كه تقوا بهترين چيزى است كه بندگان ، يكديگر را به آن سفارش مىكنند و بهترين پايان كار در پيشگاه خداست » ( أوصيكم عباد اللّه بتقوى اللّه فإنّها خير ما تواصى العباد به ، و خير عواقب الأمور عند اللّه ) .
قرآن مجيد نيز بر اين معنا تأكيد مىكند كه تنها كسانى گرفتار خسران نمىشوند كه يكديگر را به حق و شكيبايى سفارش كنند كه نتيجهء آن تقواست
« وَ الْعَصْرِ إِنَّ الْإِنْسانَ لَفِي خُسْرٍ إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ وَ تَواصَوْا بِالْحَقِّ وَ تَواصَوْا بِالصَّبْرِ »
.
و نيز مىفرمايد : «
« وَ الْعاقِبَةُ لِلتَّقْوى »
« 1 » ؛ فرجام نيك از آن تقواست » و در جاى ديگر فرموده : «
« وَ الْعاقِبَةُ لِلْمُتَّقِينَ »
« 2 » ؛ فرجام نيك از آن پرهيزكاران است » .
امام عليه السّلام در ادامهء اين سخن مىفرمايد : « هم اكنون درهاى نبرد ميان شما و ( فتنه جويان از ) اهل قبله گشوده شده است و اين پرچم ( جهاد با مسلمانان منحرف ) را جز افراد بينا ، با استقامت و آگاه به موارد حق بر دوش نمىكشند » ( و قد فتح باب الحرب بينكم و بين أهل القبلة ، و لا يحمل هذا العلم إلّا أهل البصر و الصّبر و العلم بمواضع الحقّ ) .
آن گاه در ادامه مىفرمايد : « آن چه را به شما فرمان داده شده انجام دهيد و در برابر آن چه نهى شده ، توقّف نماييد و در هيچكارى عجله نكنيد تا به اندازهء كافى دربارهء آن تحقيق كنيد ؛ زيرا ما در برابر آن چه نمىپسنديد راههاى تغيير داريم » ( فامضوا لما تؤمرون به ، وقفوا عند ما تنهون عنه ؛ و لا تعجلوا في أمر حتّى تتبيّنوا ، فإنّ لنا
هامش
( 1 ) طه ، آيهء 132 .
( 2 ) اعراف ، آيهء 128 .