دليل است كه او عالم به ذاتش بوده و ذات او سرچشمهء همهء موجودات است ؛ پس علم به ذات ، در واقع علم به همهء موجوداتى است كه به تدريج در عالم ، لباس وجود مىپوشند .
و اما اين كه قبل از وجود موجودات ، او پروردگار بوده ، به دليل آن است كه قدرت به ربوبيت و پرورش موجودات عين ذات پاك اوست ؛ درست مثل اين كه مىگوييم فلان كس مدير و مدبّر است ، در حالى كه هنوز اداره و تدبير تشكيلاتى بر عهده نگرفته است .
همچنين اگر مىگوييم او قادر است قبل از اين كه مقدورى وجود داشته باشد به دليل اين است كه قدرتش عين ذات اوست ؛ همان گونه كه مىگوييم : فلان كس توان انجام دادن چنين كارى را دارد ، در حالى كه هنوز انجام نداده است .
كوتاه سخن اين كه صفاتى همچون علم و قدرت و تمام صفات ثبوتيه ، عين ذات اوست ؛ بنابر اين او همه چيز بود ، پيش از اين كه چيزى وجود داشته باشد ؛ و اگر درست بنگريم او الآن هم همه چيز است و ديگران هيچ !
* * *
پيام امام امير المومنين ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 49
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٤٩