شرح و تفسير بهشت پيش شماست !
همان گونه كه در آغاز خطبه آمد ، امام عليه السّلام در بخش اوّل اين سخن ، دعاى بسيار پر معنايى در پيشگاه پروردگار عرضه مىدارد تا خود و يارانش را آمادهء نبرد با دشمن سازد و از آن جا كه به هنگام دعا معمولا خدا را با صفاتى مىستايند تا دل و جان آمادگى بيشتر پيدا كند ، امام عليه السّلام هم در اين دعا گاه خدا را به نام پروردگار آسمانها و گاه به اسم پروردگار زمين و سرانجام به نام پروردگار كوهها ستايش مىكند .
نخست عرضه مىدارد : « بار خدايا ، اى پروردگار اين سقف برافراشته و اين جوّ و فضاى نگاه داشته ، كه آن را مركز پيدايش اين شب و روز و مسير خورشيد و ماه و محل رفت و آمد ستارگان و مسكن گروهى از فرشتگانت برگزيدى ؛ همان فرشتگانى كه از پرستش تو هرگز خسته و ملول نمىشوند ! » ( اللّهمّ ربّ السّقف المرفوع ، و الجوّ « 1 » المكفوف « 2 » ، الّذي جعلته مغيضا « 3 » للّيل و النّهار ، و مجرى للشّمس و القمر ، و مختلفا للنّجوم السّيّارة ؛ و جعلت سكّانه سبطا « 4 » من ملائكتك ، لا يسأمون « 5 » من عبادتك ) .
تعبير « سقف مرفوع » يا اشاره به محلّ ستارگانى است كه در آسمان به صورت سقفى ديده مىشود - كه از شرق و غرب و از شمال به جنوب كشيده شده است - و يا اشاره به جوّ
هامش
( 1 ) « جوّ » به معناى آسمان ، فضا و هوا آمده است .
( 2 ) « مكفوف » به معناى متراكم و نيز به معناى بازداشته شده آمده است و از مادهء « كف » به معناى جمع يا منع است .
( 3 ) « مغيض » به معناى محل فرو رفتن آب است ؛ گويا فضا نيز مانند زمين است كه شب و روز را در سينهء خود فرو مىبرد اين واژه از مادهء « غيض » ( بر وزن فيض ) به معناى فرو نشستن آب در عمق زمين است .
( 4 ) « سبط » به معناى قبيله و طايفه است و در اصل به معناى توسعه و گسترش چيزى به آسانى مىباشد و از آن جا كه طوايف ، گسترش مىيابند ، اين واژه بر آنها اطلاق شده است .
( 5 ) « يسأمون » از مادهء « سئامة » به معناى خستگى از ادامه كار گرفته شده است .