تعبير به « قلق الوضين » ، با توجه به اين كه « وضين » به معناى همان تنگ ، يا نوار و طناب كمربند مانندى است كه جهاز يا كجاوه شتر ، يا زين اسب را از زير شكم حيوان با آن مىبندند و « قلق » به معناى سست است . بديهى است اگر آن طناب و نوار سست باشد ، زين و جهاز شتر همواره ، به اين سو و آن سو حركت مىكند ؛ لذا به آدم دستپاچه و مضطرب « قلق الوضين » اطلاق شده است .
تعبير به « حقّ المسألة » ، تعبير بسيار زندهاى است كه نشان مىدهد هر كسى حق سؤال از پيشوايش دارد ؛ و در ضمن استفاده مىشود ، پيشواى او هم ملزم به جواب است ؛ مگر آن جايى مانع خاصى در كار باشد .
امام عليه السّلام در ادامه اين سخن مىفرمايد : « اما اين كه بعضى اين مقام را از ما گرفتند و در انحصار خود درآوردند ، در حالى كه ما از نظر نسب بالاتر و از جهت رابطه با رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله پيوندمان محكمتر است ، بدين جهت بود كه عدهاى بر اثر خودخواهى و انحصار طلبى ناشى از جاذبههاى خلافت ، به ديگران بخل ورزيدند ، و ( با نداشتن شايستگى ، حق ما را غصب كردند ) و گروهى ديگر ( اشاره به خود حضرت و بنى هاشم است ) با سخاوت از آن چشم پوشيدند . خدا در ميان ما و آنها داورى خواهد كرد و بازگشت همه به سوى او در قيامت است » ( أمّا الإستبداد علينا بهذا المقام و نحن الأعلون نسبا ، و الأشدّون برسول اللّه - صلّى اللّه عليه و آله - نوطا « 1 » ، فإنّها كانت أثرة « 2 » شحّت « 3 » عليها نفوس قوم ، و سخت « 4 » عنها نفوس آخرين ؛ و الحكم اللّه ، و المعود « 5 » إليه القيامة ) .
هامش
( 1 ) « نوط » به معناى پيوند و ارتباط است .
( 2 ) « اثرة » به معناى اختيار كردن و اختصاص دادن چيزى به خويش است ( انحصار طلبى ) به عكس ايثار كه به معناى مقدّم داشتن ديگرى بر خويش است .
( 3 ) « شحت » از مادّهء « شح » به معناى بخل است .
( 4 ) « سخت » از مادّهء « سخاوت » است .
( 5 ) « معود » اسم مكان به معناى محل بازگشت است .