تخطي إلى المحتوى الرئيسي

پيام امام امير المومنين ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 172

مساهمون:

ص١٧٢
با تقوا مىتوان نيش زهر آلود گناهان را قطع كرد و با يقين به برترين مرحلهء مقصود رسيد . بندگان خدا ! خدا را خدا را ؛ مراقب عزيزترين و محبوب‌ترين نفوس نسبت به خويش باشيد ( دست كم بر خود رحم كنيد ؛ ) چرا كه خداوند راه حق را براى شما آشكار ساخته و طرق آن را روشن نموده است و سرانجام كار ( از دو حال خارج نيست ) يا بدبختى دايمى است و يا نيكبختى هميشگى ؛ حال كه چنين است در اين ايّام فانى براى ايّام باقى زاد و توشه فراهم سازيد ، زاد و توشه لازم به شما معرفى شده و فرمان كوچ داده شده است و با سرعت شما را به حركت در آورده‌اند . شما همچون كاروانى هستيد كه در منزلگاهى توقف كرده و نمىدانيد چه وقت دستور حركت به او داده مىشود . بدانيد آن‌كس كه براى آخرت آفريده شده با دنيا ( و دنيا پرستى ) چه كار دارد ؟ و آن كس كه به زودى ثروتش را از او مىگيرند ، با اموال و ثروت دنيا چه مىكند ؟ ثروتى كه ( سودش براى دگران است و ) مؤاخذه و حسابش بر او . اى بندگان خدا ! آن چه را خداوند وعدهء نيك نسبت به آن داده است جاى ترك نيست و آن چه را از بدىها نهى كرده قابل دوست داشتن نمىباشد . اى بندگان خدا ! از روزى كه اعمال بررسى دقيق مىشود ، بر حذر باشيد ؛ روزى كه تزلزل و اضطراب در آن بسيار است و كودكان در آن پير مىشوند !

شرح و تفسير ناپايدارى دنيا

در اين بخش از خطبهء امام عليه السّلام بعد از بيانات گذشته پيرامون ناپايدارى دنيا و آماده ساختن مخاطبان خود براى شنيدن اندرزهاى نافع و سودمند مىفرمايد : « بندگان خدا بدانيد كه تقوا دژى است محكم و استوار ( كه ساكنان خود را از گزند عذاب دنيا و آخرت حفظ مىكند ) و فجور و بىتقوايى ، حصارى سست و بىدفاع كه ساكنانش را ( از خطرها ) باز نمىدارد و كسى را كه به آن پناه برد حفظ نمىكند » ( اعلموا ، عباد اللّه ، أنّ التّقوى دار حصن عزيز ، و الفجور دار حصن ذليل ، لا يمنع أهله ، و لا يحرز من لجأ إليه ) .