«
« يَمُنُّونَ عَلَيْكَ أَنْ أَسْلَمُوا قُلْ لا تَمُنُّوا عَلَيَّ إِسْلامَكُمْ بَلِ اللَّهُ يَمُنُّ عَلَيْكُمْ أَنْ هَداكُمْ لِلْإِيمانِ إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ »
؛ آنها بر تو منّت مىنهند كه اسلام آوردهاند ؛ بگو :
اسلام آوردن خود را بر من منّت نگذاريد ؛ بلكه خدا بر شما منّت مىنهد كه شما را به سوى ايمان هدايت كرده است اگر ( در ادعاى ايمان ) راستگوييد » . « 1 » و از ويژگىهاى ديگر آنها اين است كه كارهاى حرام را كه مورد علاقهء آنهاست ، زير پوششهاى فريبندهاى قرار مىدهند يا براى اين كه مردم را بفريبند و يا حتى وجدان خود را نيز فريب دهند ، به سراغ شراب مىروند . وقتى به آنها گفته شود : شراب از محرّمات مسلّم است مىگويند : اين همان نبيذى است كه پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله و اصحابش از آن مىنوشيدند ؛ در حالى كه آن نبيذ نه مسكر بود و نه حرام ؛ بلكه پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله هنگامىكه يارانش بعد از ورود به مدينه از سرد بودن طبيعت آب مدينه و ناراحتىهاى گوارشى شكايت كردند ، به آنها فرمود : چند دانهاى خرما درون خمرهء آب بريزيد تا مشكل شما بر طرف گردد . اين آب نه مضاف مىشد و نه خرما در حدّى بود كه مسكر شود . از آن مىنوشيدند و وضو مىگرفتند ؛ ولى بعضى از گمراهان آن را بهانه كردند ؛ مقدار زيادى خرما در آب مىريختند و در جاى گرمى قرار مىدادند تا تخمير و به مسكر تبديل شود و آن را به نام نبيذ مىنوشيدند . « 2 » همچنين بسيارى از افراد گناهكار و ضعيف الايمان در گذشته و حال ، نام رشوه را هديه مىگذاشتند و نيز در پوشش معاملات صورى به ربا خوارى مشغول شده و مىشوند .
بديهى است در محيطهاى مذهبى كه گناه آشكار ، مشكلات زيادى دارد گنهكاران ترجيح مىدهند كه اعمال خود را در پوشش عناوين فريبندهاى انجام دهند . اين همان است كه به نام فتنه و آزمون بزرگ از آن خبر دادهاند .
و در آخرين جمله از اين بخش از خطبه مىخوانيم كه على عليه السّلام مىگويد : « عرض كردم :
هامش
( 1 ) حجرات ، آيهء 17 .
( 2 ) به كتاب كافى ، جلد 6 ، صفحهء 416 ، حديث 3 مراجعه كنيد .